Even weg uit de stad inspiratiedag

Helene Oudman is gediplomeerd kok, sociaal ondernemer en doet aan yoga. Zij, als geen ander, weet welke soort eten past bij yoga. Daarnaast is zij zeer begaan met onze aarde en werkt, net als ik, in projecten met als doel de wereld een beetje mooier te maken. Bij campagnebureau Stoere Vrouwen zet zij zich in voor eerlijke slow kleding en natuurlijke en eerlijke make-up. Regelmatig organiseert zij als chef yoga retraites naar Ameland. Zij bedacht dat het wel leuk zou zijn om een 1-dags retraite te organiseren bij ons in het permacultuur landschap. Zij haalde daar ook Daan de Wit bij die een boek schreef over “Weet wat je eet”. Zie hier het resultaat: de uitnodiging.

Yoga in de polder – lezing ‘Weet wat je eet’ – lekker eten – een rondleiding op je blote voeten – leren over permacultuur. Je bent welkom!

Laat je op deze zondag inspireren door een lezing over natuurlijke voeding op basis van Weet wat je eet – het boek, gevolgd door een informatieve rondleiding door de weilanden over permacultuur. Maar we beginnen de dag met yoga in de polder!

In de pauze word je verwend met een lekkere lunch en is er genoeg tijd om van het weidse uitzicht te genieten.

Dit doen (en laten) we allemaal in de frisse lucht van Beusichem, omringd door de schapen en kippen. Het hele programma vindt plaats met onze blote voeten in het gras!

Je gaat naar huis met een voldane buik, een verrijkt hoofd vol inspiratie over het ontwikkelen van een gezond en natuurlijk voedingspatroon én een los en ontspanen lijf door de yoga.

Wanneer: zondag 30 april 2017

Waar: Smalriemseweg 51, Beusichem (6 km van Station Culemborg)

Programma:
09.30 – 10.00 Inloop en ontvangst
10.00 – 11.30 Yoga
11.30 – 13.00 Pauze met heerlijke lunch
13.00 – 13.45 Rondleiding door het permacultuur landschap
14.00 – 15.15 Wat is slim om te eten en wat niet? Lezing van Daan de Wit op basis van zijn boek ‘Weet wat je eet’
15.30 Einde

Prijs: €59,- (incl. BTW)

Opgeven of vragen? Mail naar: contactchefyoga@gmail.com

Over de lezing van Daan de Wit – auteur van het boek Weet wat je eet:
‘Wat is verstandig om te eten en wat juist niet? De Wit prikt mythes door en laat zien dat de huidige voedingsadviezen vaak zijn ingehaald door nieuwe en heel oude feiten. Zijn boek is een ontdekkingsreis vol eyeopeners, zoals ‘van vet word je slank’ en ‘supermarktmelk is dood, leve de rauwe melk van de boer’. Food for thought voor iedereen die bewuster en gezonder wil leven.’

Hoe kom ik daar met openbaar vervoer?
Dat is heel simpel. Neem de trein naar Culemborg, dan halen wij je daar met de auto op.
Kom je met eigen vervoer: parkeren is gratis.

Tot dan, we kijken uit naar deze dag!

Jolanda Verburg – yogadocent en eigenaar van de lokatie
Daan de Wit – auteur ‘Weet wat je eet’.
Helene Oudman – initiator en verzorging lunch

www.weetwatjeeethetboek.nl
www.chefyoga.nl
www.uitdekleigetrokken.wordpress.com

 

Advertenties

Bewerkt voedsel onder vuur

Bij ons thuis zijn de pakken vruchtensap niet aan te slepen. Het ‘gezellige’ kopje thee slaan de kinderen liever af. Mijn man zegt wel eens vertwijfeld: “Hadden we de kinderen maar nooit Diksap gegeven dan hadden ze nu niet zoveel behoefte aan suiker gehad”. Of dat waar is weet ik niet en betwijfel ik ook. Borstvoeding is ook redelijk zoet, dan is dat al de boosdoener. Sommige kinderen houden nu eenmaal meer van zoet dan andere kinderen. En of onze kinderen nu meer zoet eten en drinken dan anderen kan ik ook niet bewijzen.

Diksap (gelukkig wel biologisch)

Diksap (gelukkig wel biologisch)

Je doet je best en geeft je kind het beste wat er is. Maar inzichten rondom voeding veranderen, zeker de laatste jaren. Diksap is gemaakt van geconcentreerd fruit en als je in de Betuwe woont dan is dat natuurlijk een gezonde keuze. Althans met dat idee zijn wij zelf grootgebracht. Maar wat blijkt: fruit bevat veel suiker. Onderzoek laat zien dat vruchtensappen niet beter zijn dan suikerhoudende frisdranken. Achteraf gezien hadden wij de kinderen beter direct al lauwe thee moeten laten drinken.

Door de jaren heen hebben wij wel het gevoel dat we steeds gezonder zijn gaan eten. Niet verwonderlijk omdat onze moestuin een groot deel van het jaar veel verse producten oplevert. Het lekkerste vind ik zelf om zo min mogelijk bewerkingen toe te passen waardoor de smaak van de verse producten zoveel mogelijk bewaard wordt. Kant-en-klaarmaaltijden eten wij bijna nooit. Hooguit een keer als wij eens een avond weggaan, dan vinden de kinderen een pizza die ze zelf in de oven bakken wel erg lekker.

Bewerkt voedsel

Bewerkt voedsel

Vroeger aten wij nog wel eens een magnetronmaaltijd. Snel en lekker makkelijk in het leven van een druk jong gezin. Maar door de wetenschap dat de magnetron alle voedingswaarden van het voedsel vernietigd is de magnetronmaaltijd uit ons voedingspatroon geschrapt en staat sindsdien de magnetron er werkeloos bij.

Het begint steeds meer te dagen dat kant-en-klaarmaaltijden of bewerkt voedsel zoals soepen en sausen niet heel veel vezels, vitaminen en mineralen bevatten en ook nog eens vol zitten met onbekende en vaak ongezonde ingrediënten. Al een aantal jaar lees ik wat er zoal in de voorbewerkte voeding zit en daar wordt je niet al te vrolijk van. Naast de suikers en de zouten zit er heel wat ondefinieerbare ingrediënten in, denk maar aan emulgatoren en e-nummers.

Uit een recent Amerikaans onderzoek door Robert H. Lustig, MD, MSL van de University of California blijkt dat bewerkt voedsel een ‘mislukt experiment’ is. Bewerkt voedsel schaadt de gezondheid, omdat we niet alles binnenkrijgen wat goed voor ons is. Het zorgt ervoor dat we veel meer eten, omdat het makkelijk voor handen is. Maar iedere bewerking is ook nog eens een aanslag op het milieu en kost veel energie. Daarnaast leert iemand die bewerkt voedsel opwarmt niet hoe je moet koken, wat ze nu eigenlijk echt naar binnen werken en hoe de smaak van verse ingrediënten nu echt is.

Eigen biologische oogst

Eigen biologische oogst

Als je zoals wij bewust met biologische voeding bezig bent dan weet je pas hoe lekker eten kan zijn. Door met aandacht je voeding te kweken, met aandacht de maaltijd te bereiden en het daarna bewust en met aandacht te eten komen voedingsstoffen beter tot hun recht en eet je veel minder dan van een snelle eenheidshap uit de fabriek. Het is nooit te laat om lekker te leren eten.

 

Hoeveel schepjes suiker eet jij per dag?

Geschokt was ik na de uitspraak van de Gezondheidsraad dat er in sinaasappelsap net zo veel suiker zit als in cola. Na het bekijken van het programma ‘Broodje gezond’ op 24 mei 2016 ben ik echt overtuigd. Hoe gezond het ook lijkt sinaasappelen bevatten van nature behoorlijk wat suiker. Je kunt beter een sinaasappel eten dan een glas geperste sinaasappel drinken.

sinaasappelsapBij het eten van een sinaasappel ben je eerder verzadigd omdat het meer werk is – je moet het kauwen en de vezels doorslikken – en het vult meer. Terwijl een glaasje sap, dat meestal uit meer sinaasappelen bestaat, lekker makkelijk wegspoelt. Maar nog belangrijker is dat bij het eten van een sinaasappel de suiker veel langzamer en gelijkmatiger in je bloed terecht komt dan wanneer je in een keer een glas sap achterover slaat waardoor een suikerpiek ontstaat. Hierdoor heb je sneller weer behoefte aan suiker. Ook krijg je meer honger en dorst van zoetigheden wat leidt tot de conclusie dat suiker verslavend is.

Teveel suikerinname heeft niet alleen overgewicht tot gevolg maar verhoogt de kans op lever- en hartproblemen alsook de kans op het krijgen van diabetes. De BBC documentaire ‘The truth about sugar’ laat goed zien wat suiker doet met iemand. De testpersoon gaat in de scanner en toont het verslavende effect van suiker in de hersenen. Wij zijn allemaal geprogrammeerd om te eten. Toch wordt niet iedereen dik. De vraag is dus hoe dat kan? Het blijkt dat de ene persoon het verslavende effect van voedsel en in het bijzonder van suiker, beter kan weerstaan dan de ander. Maar ook het bewustzijn over wat gezond is helpt daarbij.

Bewerkt voedsel is het ergste, je weet namelijk niet wat er precies in zit ondanks de etiketten. Kant-en-klaarmaaltijden bevatten een bovenmatige hoeveelheid suiker en zout. Alleen als je zelf je maaltijden bereidt weet je wat er in gaat. Maar dan moet je de pakjes en de zakjes weglaten. Vrijwel ieder sausje bij je maaltijd bevat veel suikers, zoals de tomatenketchup. Zelfs mijn kinderen zijn erdoor verpest. Niet door mij want ik biedt het ze nooit aan, maar helaas in ander huishoudens en bij de fast foodrestaurants is het een standaard ingrediënt.

DiabetesDe voedselproducenten schuiven hun verantwoordelijkheid voor het toevoegen van suiker in hun producten af op de gebruiker. Immers via smaakpanels wordt gekozen wat het lekkerste smaakt en de verpakking geeft aan hoeveel suiker er in een portie of in 100gram verwerkt is. Maar wie leest al die etiketten? Ja zo af en toe misschien, maar daarna is het een kwestie van gewoonte. En wij zijn gauw te overtuigen omdat we denken: “Ach zo’n klein beetje maakt het verschil niet.” of “Ach vandaag moet kunnen, morgen laat ik het weer staan”.

Hoewel slank, met een BMI van rond de 20, ben ik ook geen heilig boontje. Ook ik eet zoetigheden. Als een echte Nederlandse vind ik niets lekkerder dan de dag te beginnen met een boterhammetje met hagelslag. Tussendoor een koekje bij de koffie gaat er ook wel in. En zo nu en dan een beetje honing in mijn thee, zo rond de klok van vier uur wanneer het nog geen etenstijd is, leek mij niet zo’n probleem, maar het blijkt slechter te zijn dan een schepje gewone suiker. Hmm nooit geweten.

Ooit zei iemand tegen mij: “Als ik niet meer mag eten en drinken wat ik lekker vind dan ben ik liever dood. Je moet wel van het leven kunnen genieten.” Maar voor mij is van het leven genieten iets heel anders dan het genot zoeken in voeding en daar ligt al een groot verschil. De leefstijl die je aanneemt bepaalt hoe je je lichaam gebruikt. Ik hou ervan om gezond en slank te zijn dus hou ik rekening met wat ik in mijn mond stop. Is dat discipline? Misschien wel, maar voor mij is dat gewoon.

Tips om van je suikerverslaving af te komen:
• Kook zelf zoveel mogelijk verse producten;
• Drink minder limonade en frisdranken en vervang door water of thee;
• Eet fruit in plaats van slechts de vruchtensap;
• Eet minder (zoete) tussendoortjes;
• En kijk zo nu en dan eens zo’n documentaire om weer even bij de les te komen.

Bekijk hier de BBC documentaire:

 

 

Extra belasting op suiker goed voor de gezondheid

In de UK is een debat losgebarsten over het gebruik van suiker in frisdranken en voeding. Men wil de belasting op suiker verhogen omdat uit onderzoek blijkt dat dit de inname van de hoeveelheid suiker doet afnemen. Helaas ziet de regering van premier Cameron er niets in, tot grote verontwaardiging van gezondheidsexperts, belangenorganisaties en de wereldberoemde kok Jamie Oliver. Vooral de obesitas onder kinderen neemt schrikbarende vormen aan. De boosdoener is vooral de frisdrank, waar erg veel suiker in zit. Kinderen vinden niets lekkerder dan een glaasje fris. De bekende light producten helpen daar niet bij, want suikervervangers als aspartaam zijn ook niet bepaald goed voor de gezondheid.

Foto: AD

Foto: AD

Het zijn niet alleen de frisdranken, ook in voeding zit meer suiker dan we zouden denken. Vooral het voorbewerkte voedsel bevat meer suiker en ook zout dan goed voor ons is. Omdat dit gemaksvoedsel tijd bespaart in onze drukke samenleving grijpen veel mensen naar voorbewerkte voedingsproducten, met alle gevolgen van dien. Suiker wordt gezien als een van de belangrijkste boosdoeners van obesitas. En juist obesitas is een ernstig gevaar voor de volksgezondheid, omdat het leidt tot hart- en vaatziekten, gewrichtsaandoeningen en diabetes. Zelfs de bewijzen dat kanker voor een deel veroorzaakt wordt door een ongezond voedingspatroon neemt met de dag toe.

Jamie Oliver bindt al jaren de strijd aan tegen obesitas en promoot een gezonde levensstijl. Maar de machtige suikerlobby die wereldwijd zeer agressief te werk gaat, weet iedere keer weer manieren te vinden om zijn suiker in onze voedselketen te krijgen. Daarover heb ik al wat blogjes geschreven. En als de overheid onder het mom van ‘het is lastig om belasting te heffen op suiker’ de mogelijkheden niet aangrijpt om iets te verandering, dan schieten we niets op en worden steeds meer mensen ziek door overgewicht.

Laatst hoorde ik iemand vol trots zeggen dat in haar huishouden geen frisdranken, zoals cola, gedronken worden. Zo strikt zijn wij niet, bij ons wordt er best wel eens een glaasje fris gedronken, maar ik let wel op wat er in huis komt, cola komt er maar zelden in. Thuis is het controleerbaar maar daar ligt het probleem niet, de kinderen kopen het gewoon zelf wel. Ze hebben zakgeld en gelegenheid om naar de supermarkt te gaan en daar staan schappen vol met ongezonde zoetigheden en lonkt de verleiding.

Vooral de goedkoopste drankjes zijn het meest ongezond. En dat stoort mij enorm. Daar moet wettelijk iets aan worden gedaan. Hetzelfde geldt voor de energydrankjes. Zolang de goedkoopste producten in de winkel het meest ongezond zijn zal de volksgezondheid onder druk blijven staan. De producenten verdienen kapitalen aan de verkoop van suiker en de gezondheidszorg mag de problemen weer oplossen. Vinden we het gek dat de kosten voor de gezondheidszorg de pan uitrijzen?

De mens heeft keuzevrijheid en moet zo min mogelijk beperkt worden door de betuttelende overheid, maar er zijn grenzen. Door de macht van de multinationals met hun dure reclamecampagnes wordt onze keuzevrijheid danig beïnvloed. Daarom zijn maatregelen noodzakelijk. Een belastingverhoging op suiker helpt om ongezonde producten duurder te maken en zorgt ervoor dat gezonde producten beter betaalbaar worden. Een verantwoorde stap in de goede richting.

 

 

Walnoten in trek

Net als alle oogst uit de moestuin hebben we ook veel minder walnoten dan anders. Normaal gesproken moeten wij rond deze tijd van het jaar vroeg in de ochtend en tegen de avond de walnoten rapen op de oprit omdat ze anders door de auto worden kapot gereden. Maar tot op heden heb ik nog weinig geraapt, hoewel ik in de wijde omtrek al een paar weken mensen walnoten zie rapen.

Hazelnoten en walnoten

Hazelnoten en walnoten

Mijn zwager kwam met het verhaal dat bij hem in de buurt hordes mensen de walnotenbomen leegplukken. Op zich niet vreemd dat doen ze altijd ook bij ons in de buurt. Zij weten de natuur nog op waarde te schatten, denk ik dan iedere keer. Maar minder leuk is dat ze zelfs privétuinen inlopen om de walnoten te rapen. De buurvrouw van mijn zwager had een vrouw aangesproken op het feit dat ze op privéterrein was en ze had een grote mond terug gekregen. Perplex was ze.

In de lokale krant stond zelfs een artikel over het walnoten rapen. De plukkers gaan namelijk steeds grover te werk en vernielen daarbij bomen. Rapen mag maar de bomen met stokken bewerken niet. Zelf was mij ook al opgevallen dat mensen in bermen walnoten rapen van bomen uit privétuinen. Op zich is dat wettelijk toegestaan, maar toch vind ik het een beetje raar. Er staan hier in de gemeente heel veel bomen van en op grond van de gemeente waar geplukt en geraapt kan worden. Moet je dan ook nog bij privégrond rapen? Een naïeve gedachte natuurlijk want gratis is tenslotte gratis.

De opmerking van mijn zwager zette mij aan het denken. Onze walnotenboom aan de weg heeft tot nu toe weinig walnoten opgeleverd. Ik dacht dat er weinig oogst was dit jaar. Maar niets is minder waar onze andere walnotenboom die niet aan de weg staat en iets meer beschut geeft inderdaad veel en vooral grote noten. Er kwam gisteren zelfs een knoeperd van een walnoot door de ruit van de kas heen zetten, met ruitbreuk tot gevolg. Moet ik nu concluderen dat onze noten aan de weg ook geraapt en geplukt worden tot op ons privéterrein? Het lijkt erop. Niet leuk om dat te moeten constateren.

Het bereiden van spaghettipompoen

Wat een succes deze voor mij nieuwe pompoen!

Ieder jaar probeer ik een nieuw soort pompoen uit. Vorig jaar vroeg iemand naar spaghettipompoen. Ik had er wel eens van gehoord, maar nooit gegeten. Ook mijn leverancier van biologische zaden had er geen in het assortiment, dus had ik er nog niet mee geëxperimenteerd. Maar op de ruilbeurs in februari op landgoed Kraaybeekerhof kwam ik de zaden tegen. De spaghettipompoen heeft wat weg van de Butternut, of flespompoen, maar zijn meer ovaal van vorm.

WP_003394

Spaghettipompoen met Uchiki Kuri

Het grote voordeel van de spaghettipompoen is dat het vruchtvlees uit slierten bestaat waardoor je gerechten kunt maken die vergelijkbaar zijn met de gewone spaghetti. Dat scheelt als je geen deegwaren wilt eten en het past daarmee in een koolhydraatarm dieet (brood, pasta, aardappelen, rijst). Deze pompoen voegt hierin echt iets toe want het bevat veel mineralen en vitaminen. De spaghetti van de pompoen is heel neutraal van smaak en daardoor een gezond en mooi alternatief voor de gewone spaghetti.

Zoals alle pompoenen waren ook deze spaghettipompoenen vrij laat rijp dit jaar. Ze moeten echt mooi crèmekleurig zijn net als de Butternut. Gisteren was het zover en ging ik er mee aan de slag. Op internet is voldoende te vinden over het bereiden van pompoenen dus daar doe ik altijd mijn inspiratie op. Ook voor de spaghettipompoen kwam ik diverse recepten tegen. Ik heb de pompoen in de oven bereid volgens onderstaande wijze en gecombineerd met gekookte rode biet en een roerbakgerecht met ingrediënten uit eigen tuin.

Spaghettipompoen bereiden:
Verwarm de oven voor op 190°C. Snij van de boven- en de onderkant van de pompoen een klein stukje af. Snij de pompoen daarna een keer in de lengte door, dit is het lastigste werk. Verwijder de pitten. Leg de beide helften met de binnenkant naar beneden in een ovenschaal. Voeg een cm water toe en zet ze 20 min in de oven.
Haal vervolgens de schaal uit de oven en schraap de binnenkant van de pompoen voorzichtig met een vork los waardoor de draden loskomen. Serveer met crème fraîche en voeg zout en peper toe naar smaak. Proef vooral zo neutraal mogelijk zodat je weet wat voor smaak de spaghettipompoen heeft.

Overige ingrediënten:
Bak in de olijfolie een grote ui glazig, voeg daarbij in blokken gesneden courgette, een aubergine in stukken gesneden, een gele puntpaprika, wat verse tijm en wat peper en zout naar smaak. Roerbak dit tot het gaar is en serveer erbij. De rode biet had ik al eerder gekookt en hoefde alleen te worden verwarmd. Dit is maar een voorbeeld van een gerecht, ik wilde het zo neutraal mogelijk houden om te ervaren wat de spaghettipompoen doet.

Wij zijn razend enthousiast, de hit van het jaar. Deze pompoen houden we er zeker in. Dus vanaf nu wordt het flink experimenteren. Eet smakelijk.

Op de volgende site kwam ik nog een filmpje tegen over de bereiding van spaghettipompoen.

Risotto met pompoen

Hoewel de oogst wat later was dan de afgelopen jaren komen de pompoenen nu volop van het land. Omdat we niet iedere keer alleen maar pompoensoep willen eten experimenteer ik regelmatig met pompoen voor de broodnodige variatie. Dus is het weer tijd voor diverse recepten. Het afgelopen jaar maakte ik van overgebleven pompoensoep een heerlijke risotto. Lekker makkelijk ook. Nu heb ik het omgedraaid en risotto met pompoen gemaakt. Ook dat was prima te doen en ook redelijk snel klaar.

WP_000282Ingrediënten:
500 gr pompoen (Oranje Uchiki Kuri)
150 gr risotto
1 prei
1 ui
Verse koriander
Olie (of boter)
500ml water
1 (vegetarische) groenten bouillonblok
Peper en zout naar smaak
Parmezaanse kaas
Een kleine kookpan en een grote koekenpan of hapjespan

Bereiden:
Snij de pompoen in stukken en verwijder de zaden. Schillen hoeft niet.
Snipper de ui en snij de prei fijn in ringetjes. Ik gebruik prei uit eigen tuin en snij flink wat groen mee. Knip de verse koriander fijn.

Zet de pompoen op met 500ml water (of volg de hoeveelheid op het pak), voeg daarbij de helft van de ui, prei en koriander, gevolgd door het bouillonblok plus wat peper. Breng aan de kook, temper daarna de warmtebron en laat pruttelen tot de pompoen zacht begint te worden (na ca. 10 minuten).

Verhit wat olie in de koekenpan of hapjespan en fruit de ui en de prei aan. Bak de risotto tot een glazige massa. Schep nu een scheutje bouillon van de pompoen bij de risotto tot het vocht door de rijst is opgenomen. Herhaal dit. De pompoen met bouillon pruttelt gewoon door tot hij helemaal zacht is. Druk de pompoen een beetje fijn in de pan en schep de pompoenmassa mee met de bouillon bij de risotto. Blijf dit herhalen tot de risotto gaar is (in ca. 20 min.) en een mooie massa is ontstaan. Voeg de rest van de koriander toe. Breng indien nodig verder op smaak met peper en zout.

Serveer met geraspte Parmezaanse kaas.

Eet smakelijk.