Dutch sustainable fashion week 9-18 oktober 2015

Sinds het ontstaan van de Dag van de Duurzaamheid heb ik altijd zelf acties uitgevoerd of aangehaakt bij anderen activiteiten. Maar ik moet nu constateren dat het deze keer een beetje aan mij voorbij is gegaan. Na verloop van tijd treedt er ook een soort moeheid op voor jaarlijkse activiteiten, constateer ik bij mijzelf. Daarbij komt ook dat dit jaar een grote demonstratie plaatsvond op 10 oktober tegen TTIP, het handelsverdrag tussen de EU en de VS. Daar was ik veel meer mee bezig.

Eco fashion (Kuyichi)

Kuyichi

Ondanks dat ik weinig aandacht besteed heb aan de Dag van de Duurzaamheid wil ik hierbij toch aandacht vragen voor een onderwerp wat mij na aan het hart ligt, namelijk duurzame kleding. Tenslotte is dat mijn oude vakgebied. En juist bij het maken van kleding gaat nog steeds veel mis. Of het nu ondeugdelijke fabrieken zijn, slechte arbeidsomstandigheden, kinderarbeid of het gebruik van chemicaliën bij de verbouw van grondstoffen en/of de fabricage, er valt nog een hoop te verbeteren.

Zelf koop ik niet zo veel kleding meer. Het is net als met eten van vlees: koop bewust en als het even kan biologisch en/of duurzaam. Als ik dan wat koop let ik goed op waar het vandaan komt en welke grondstoffen zijn gebruikt. Of ik koop tweedehandskleding, iets wat ik vroeger nooit deed. Maar als ik zie wat voor mooie kleding tweedehands verkrijgbaar is dan zou ik wel gek zijn om veel geld uit te geven aan iets wat ook nog eens heel duurzaam is.

Ik koop zeker niet meer zoveel kleding als ik vroeger. Als ik mijn kast opentrek dan zit die al vol. Ik heb namelijk een constant gewicht en dus maar één maat in de kast hangen. En zo enorm modebewust als ik vroeger was dat is ook wel een beetje over. Het maakt niet zo heel veel uit wat ik draag als het maar lekker zit en praktisch is voor hetgeen dat ik doe.

Veel mensen willen best duurzame kleding aanschaffen, maar weten niet waar ze dat vandaan kunnen halen. Daarom is het nog steeds erg belangrijk om daar aandacht voor te vragen. Er zijn bekende merken die er reclame voor maken maar dat bereikt niet iedereen. Daarom zou het heel mooi zijn als de hele keten van de kledingindustrie duurzaamheid zou adopteren maar voor het zover is is nog een lange weg te gaan. Dus wil je er als consument wat aan doen verdiep je dan in wat er is en koop bij die winkels die daar expliciet aandacht aan schenken.

Om te checken of jouw kleding aan de eisen voldoet zijn de volgende aspecten van duurzame kleding geformuleerd:
1. Een zo laag mogelijke milieu-impact
2. Milieuvriendelijke behandeling van stoffen
3. Fairtrade
4. Diervriendelijke productie
5. Made in Europe
6. Recycle en reuse
Meer hierover lees je op de site van Dutch Sustainable Fasion Week.

Schone kleren willen we toch allemaal!

Het wondermiddel der natuur

Het afgelopen jaar heb ik meermalen blogjes geschreven over de kwalijke zaken van gentechnologie. De kracht van de boodschap ligt in de herhaling dus was ik blij dat Zembla weer eens aandacht besteedde aan de macht van de gentechlobby. Als het handelsverdrag (TTIP) tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten daadwerkelijk wordt ingevoerd op de manier zoals het er nu voor ligt, dan kunnen we genetisch gemodificeerd voedsel uit de VS niet meer tegenouden op de Europese markt. Een ernstige zaak waar niet vaak genoeg over gepubliceerd en gepraat kan worden.

RoundUp veldWat is er aan de hand? Je hebt vast wel eens gehoord van Roundup, het wondermiddel voor iedere boer om het onkruid dat de gewassen teistert eenvoudig te bestrijden. Het wordt op de markt gebracht door het Amerikaanse bedrijf Monsanto. Ten eerste kun je er over van mening verschillen wat onkruid is ten tweede de manier waarop dat bestreden moet worden. En als je dan besluit dat met een gif te doen dan kom je al gauw uit bij het wondermiddel Roundup, want het is snel en zeer effectief.

Roundup is niet zo maar een onkruidbestrijdingsmiddel, maar een heel slim bedenksel, een echt wondermiddel dus. Omdat het alle gewassen die ermee behandeld worden dood is het en eigenlijk helemaal niet geschikt voor huis-tuin-keuken gebruik, want het dood ook de gewassen die je wilt laten staan. Hoe kan het dan gebruikt worden bij de bestrijding van onkruid in velden met gewassen?

Vliegtuig spuit pesticidenMonsanto heeft via gentechnologie zaden ontwikkeld die resistent zijn voor de stof glyfosaat, de stof die het middel Roundup bevat. Heel slim natuurlijk, kom er maar op. Want over een veld met soja of mais dat gekweekt is met de speciale zaden van Monsanto kan je rustig Roundup spuiten, alles gaat kapot behalve de genetisch gemodificeerde zaden van Monsanto. En ondanks dat de Roundup evangelisten zeggen dat Roundup niet schadelijk is voor de gezondheid zijn ze niet bereid een glaasje ervan te drinken. Zeg nu zelf: “Wil jij voedsel op je bord dat behandeld is met Roundup?” Ik niet.

De schokkende uitzending van Zembla laat zien wat de gevaren zijn van het gebruik van Roundup , bijvoorbeeld voor zwangeren en jonge kinderen, en hoe nietsontziend de belanghebbers en lobbyisten zijn. Nog belangrijker is te beseffen dat als het handelsverdrag TTIP, waar momenteel druk over onderhandeld wordt, niet heel goed in de gaten gehouden wordt we straks iets op ons bord aantreffen waar we niet blij van worden. Helaas is de transparantie in de onderhandeling ver te zoeken.

Bekijk hier de aflevering van Zembla.

De angel in het vrijhandelsverdrag TTIP – Dag 344

Zo nu en dan moet ik wat aandacht besteden aan de politiek, ook op deze blog. Al meerdere blogjes heb ik geweid aan de kwalijke praktijken van genetisch gemanipuleerde zaden (GMO) en de macht die bedrijven als Monsanto uitoefenen. Door het vrijhandelsverdrag (TTIP) dat in de maak is tussen de EU en de VS kunnen dergelijke bedrijven vrij spel krijgen op de Europese markt.

TTIP TTIP is geen goed initiatief en ondermijnt onze democratische rechten. Niet alleen hebben wij burgers weinig of geen zeggenschap over de inhoud van het handelsakkoord maar vooral omdat een bedrijf een juridische procedure (ISDS) kan starten tegen ieder afzonderlijk land in de handelszone, als het bedrijf zijn investeringen in gevaar ziet komen. Dit houdt in dat de economische rechten prevaleren boven burgerrechten. Een kwalijke zaak wat we zeker moeten zien te voorkomen nu het nog kan.

Om een voorbeeld te geven: Duitsland heeft na de ramp met de kerncentrale in Fukushima democratisch besloten om het gebruik van kernenergie af te bouwen. Hierdoor heeft de energiemaatschappij Vattenval Duitsland voor het gerecht gesleept en eist 3,5 miljard euro compensatie. Meer hierover kan je lezen op mijn andere blogsite.

Er loopt een Europees Burgerinitiatief om TTIP te stoppen. Ik roep je op dat net als ik te ondertekenen. Er zijn al diverse filmpjes gemaakt over de werking van TTIP en ISDS. Vandaag vond ik weer een nieuwe die wil ik je niet onthouden.

Filmpje over TTIP:

 

Filmpje over ISDS:

 

Ook gepatenteerde zaden waaien met de wind mee – Dag 92

De verkiezingen voor het Europese Parlement staan voor de deur. Op 22 mei gaan we weer naar de stembus. Ik ben lijsttrekker voor De Groenen lijst 13, als ik voldoende stemmen weet te behalen vertrek ik misschien wel naar Brussel. Dus lees ik nog een keer alle stukken grondig door om goed beslagen ten ijs te komen voor gesprekken met burgers, debatten of voor een plotseling opduikende journalist.

De Groenen Poster JolandaVooral de onderhandelingen voor een nieuw handelsverdrag tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten, genaamd TTIP, is onderwerp van gesprek. In de EU hebben wij wat striktere normen als het gaat om voedselveiligheid, milieubescherming, arbeidsvoorwaarden, privacy regels en consumentenbescherming dan de VS. Als daarover geen goede afspraken worden gemaakt kunnen er dingen gebeuren die we niet willen.

De onderhandelingen duren nu al een jaar en vinden achter gesloten deuren plaats. De grote vraag is wie gaat er beschermd worden de burger of het bedrijfsleven? Ik maak mij daar best zorgen om. De angel zit hem vooral in een aparte arbitragecommissie, de ISDS, die men wil invoeren. Dan kan bijvoorbeeld een Amerikaans bedrijf een Europese lidstaat voor het gerecht dagen als die staat op democratische wijze bepaalde wetten doorvoert waardoor het bedrijf zijn handel geboycot ziet. Bijvoorbeeld het rookverbod, of het verbod op de verkoop van sigaretten.

Ik moet er niet aan denken dat een bedrijf als Monsanto de Nederlandse staat voor het gerecht kan slepen als wij democratisch besluiten om Roundup te verbieden. Want daar praat je over. En wat als zij ons zover weten te krijgen dat wij alleen maar gepatenteerde zaden mogen gebruiken? De beroemd geworden zaak van Monsanto tegen de Canadese boer Percy Schmeiser, die werd veroordeeld voor het in bezit hebben van gewassen van Monsanto die gewoon door de wind aangevoerd waren, zegt genoeg.

Omdat eerlijke handel, de invoering van een basisinkomen, zuinig zijn op onze aarde, het milieu, ruilen van zaden, moestuinieren maar vooral de toekomst van mijn kinderen mij aan het hart gaat zet ik mij in voor De Groenen.

Monocultuur – Dag 55

De Verenigde Staten hebben al zeker sinds de Tweede Wereldoorlog een voorbeeldfunctie voor ons en voor veel andere landen in de wereld. Een wereldmacht spreekt altijd tot de verveelding. We voelen ons trots dat president Obama samen met premier Rutte tijdens de nucleaire top begin deze week wereldwijd op de voorpagina van alle toonaangevende kranten stond, gesitueerd voor de Nachtwacht. Ook wij willen gezien worden met de machtigen der aarde.

Foto: NRC

Foto: NRC

Maar is alles wat de VS laat zien wel een voorbeeldfunctie waard? Gisteravond waren wij ter gelegenheid van de verjaardag van mijn schoonzus uitgenodigd voor de film: “De Wolf van Wall Street”. Deze film laat goed zien wat het gevolg is van het blijven stimuleren en najagen van de ‘American Dream’. Het leidt tot excessen met dramatische onmenselijke gevolgen. Geld verdienen is en blijft een groot goed in de Verenigde Staten. Niet alleen de bankensector is daardoor uitgegroeid tot een kind met een waterhoofd, maar ook de manier waarop landbouw bedreven wordt en hoe met de natuur omgesprongen wordt, laat de keerzijde van de medaille zien.

Wie kent niet die plaatjes van immens hectare grond waar enorme combines het graan oogsten? Natuurlijk is het zeer efficiënt om veel dezelfde gewassen bij elkaar te zetten en met behulp van groot materieel in een mum van tijd geoogst te hebben. Maar er is ook een keerzijde. Hele gebieden zijn door de intensieve landbouw onvruchtbaar geworden. Van grote gebieden in de VS is de toplaag van de bodem vernietigd en weggewaaid waardoor er niets meer groeit. Ook het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen hebben de grond uitgeput, zodat de grond geen waarde meer heeft.

Helaas nemen wij dit soort voorbeelden over. Ook bij ons wordt de waarde van de natuur steeds meer ondergeschikt aan de economische waarde van hetgeen erop verbouwd wordt. Vanuit Brussel wordt nog altijd meer subsidie verstrekt voor investeringen in grootschalige landbouw in plaats van kleinschalige projecten en diversiteit. Daarmee wordt meer voorrang gegeven aan een monocultuur omdat dat meer voedsel oplevert. Misschien goed voor de korte termijn maar we hebben steeds meer kunstgrepen nodig om dit systeem in stand te houden waardoor we op de lange termijn de volgende generaties opzadelen met de gevolgen.

Waar ik mij naast de subsidie voor grootschaligheid vooral druk om maak zijn de Trans-Atlantische Handels- en Investeringsonderhandelingen (TTIP) die al bijna een jaar gaande zijn tussen de VS en EU en die vooral achter gesloten deuren plaatsvindt. Op zich een goed streven om de handelsbetrekkingen te versterken waardoor de Amerikaanse en Europese economieën kunnen worden verstevigd, uitgebreid en belemmeringen opgeheven, maar daarmee kijken we alleen naar de economische waarde. Er zit ook een hele duidelijke keerzijde aan het verdrag, want we geven hiermee bedrijven als Monsanto vrij spel op de Europese markt. Dus halen we met TTIP de grootschaligheid en de monocultuur binnen ten koste van onze verscheidenheid en diversiteit, dat wat Europa juist zo uniek maakt ten opzichte van de VS.