De aardappelen in zak gaan goed

Inmiddels staan de aardappelen in zak, die ik in maart heb gepoot en in de kas had gezet, al weer een aantal weken buiten. Ze doen het goed. De groei is verder dan de aardappelen die ik in april in de volle grond heb gepoot. Niet verwonderlijk natuurlijk, want ze zijn eerder gepoot en stonden er lekker warmpjes bij. Ze moeten echter wel, in tegenstelling tot die in de volle grond, apart begoten worden.

Aardappel in zak

Aardappel in zak

Vorige week heb ik er nog maar een laag aarde in de zakken bijgegooid, want ik zag al een aardappel uit de aarde tevoorschijn komen. En aardappelen die het daglicht zien worden groen door de toename van solanine en zijn dan gelijk minder goed eetbaar. Het is algemeen bekend dat een groene plek op een aardappel duidt op gif.

Anders dan bij de tomaat kan bij de aardappel het groen weggeschild worden, maar beter is het om ze goed bedekt onder de grond te houden. Een groene, dat wil zeggen onrijpe, tomaat kan beslist niet gegeten worden, van 25 mg kunnen we al ziek worden en 400 mg kan dodelijk zijn.

Zoals het er nu uitziet lijkt het experiment met de aardappelen in zak te gaan slagen. Ik denk dat we over niet al te lange tijd al de eerste aardappelen kunnen oogsten. Dat zou mooi zijn want de laatste lichting van vorig jaar is nu echt op. En dat is dan eerder dan vorig jaar!

 

En hoe zit het dan met groene paprika – Dag 298

Na mijn blogje van gisteren over de eetbaarheid van groene tomaten komt ook de vraag op hoe het zit met groene paprika. Groene tomaten zijn onrijp en bevatten tomatine, een voor de mens giftige stof. Ze kunnen alleen verhit worden gegeten. De paprika is van dezelfde familie van de nachtschade, dus hoe zit dat daar dan mee? Ik heb nog veel paprika’s hangen maar ze worden niet meer rood omdat er minder zonlicht is. Is nu de groene paprika die je in de handel koopt gewoon een ander ras of is hij nog in het groene rijpingsstadium? In het laatste geval is het wellicht net als bij de tomaat niet rauw eetbaar. Een ietwat schokkende ontdekking, want ik verwerk vaak drie kleuren paprika in rauwkostsalades die ik meestal maak voor feestjes.

Paprika en peperDus onderwerp ik de paprika en ook gelijk de rode peper, die eigenlijk Spaanse peper heet, aan een onderzoekje. Wat blijkt de groene paprika bestaat eigenlijk niet, maar is gewoon een onrijpe variant van de rode, de oranje, de gele of de paarse paprika. Maar niet zoals bij de groene onrijpe tomaat is de groene paprika wel rauw eetbaar. Pfff gelukkig, ik heb mijn gasten dus niets voorgezet wat niet gezond is. In de winkel heb ik overigens nooit een melding gezien dat het niet mogelijk is en mijn gezin en ik zijn er ook nog nooit ziek van geweest. Van de groene paprika bestaat ook geen zaad, want het is slechts een onrijpe variant. Het zaad van de groene paprika is ook niet te gebruiken, hij is immers onrijp.

Wat betreft de rode peper, ook familie van de nachtschade, heb ik nog nooit een groene in de winkel te koop gezien. Maar ik lees overal dat hij gewoon onrijp eetbaar is. Wij eten ze alleen als ze rood zijn. Bij mij in de kas hangen nog voldoende ‘rode’ pepers, maar die blijven groen dit jaar. Als ik ze van de plant afhaal en een weekje of twee in de vensterbank leg zijn ze mooi rood en dan eten wij ze. Maar goed dat ik weet dat ze groen ook te eten zijn. Wist je trouwens dat er verschillende varianten rode pepers zijn? De een is wat scherper dan de ander, soms is 1 cm door een gerecht al voldoende om de vlammen uit te doen slaan en bij de ander is de gehele peper te gebruiken. Wij hebben meestal een milde variant.

 

Groene tomaten – Dag 297

Dit weekend zijn we druk bezig geweest met het winterklaar maken van de tuin. Al een aantal weken veeg ik geregeld de bladeren bijeen voor op de composthoop of direct op de tuin. De moestuin is nu al niet meer te herkennen vanwege alle bladeren die er al zijn ingewaaid. In de kassen moest ook het nodige gebeuren. Eerst heb ik de laatste tomaten geoogst en daarna de planten geruimd. Vanwege het zachte weer waren er zelfs nog twee planten met nieuwe bloemen, niet te geloven. Maar nu de dagen korter worden en als straks de kou doorzet dan geef ik ze geen kans meer dat er nog een tomaat tot volle wasdom komt. Dus hup de planten eruit om de grond tot rust te laten komen en van een nieuwe toplaag te voorzien.

Onrijpe tomaten

Laatste oogst (onrijpe) tomaten

Het handje vol tomaten dat nog over was zijn vooral groene tomaten. Ik heb altijd geleerd dat groene onrijpe tomaten giftig zijn dus niet eetbaar, net als groene aardappelen. Beide zijn familie van de nachtschade. Maar de laatste tijd zie je in winkels en restaurants steeds meer tomaten in verschillende kleuren waaronder groene. Daar heb ik toch wat moeite mee gezien mijn meegekregen kennis. Zijn de groene nu wel of niet eetbaar? Een mooi onderwerp voor een blogje. Dus ben ik op onderzoek uitgegaan.

Uit mijn zoektocht moet ik toch concluderen dat de tomaten rood moeten zijn om ze veilig te kunnen eten, althans mijn tomaten, want dat zijn allemaal rode rassen. Groene tomaten bevatten tomatine, dat is de natuurlijke giftige afweerstof tegen ziekten en plaagdieren. Tomatine is ook giftige voor de mens. Groene tomaten kunnen echter wel worden gegeten als ze verhit zijn. Ook kunnen ze gebruikt worden in chutney of jam. Het rijpingsproces van groene tomaten kan worden gestimuleerd door ze samen met een banaan of appel op een donkere warme niet te droge plaats te bewaren, in een zak of een doos waarin ze wel kunnen ventileren. De appel en banaan bevatten ethyleen, wat ook wel rijpingsgas genoemd wordt.

De laatste jaren zien wij ook steeds meer tomaten in andere kleuren op de markt verschijnen, dat zijn andere rassen die van kleur verschillen van groen, geel, oranje tot lichtroze, maar ook donkerpaarse tomaten bestaan. Dit zijn dan geen onrijpe tomaten, maar een soort die niet rood kleurt. Enkele voorbeelden zijn: Green Grape en Green Zebra (groen), Yellow Clementine en de Honeydew (geel), Blondkopje en Arancia (oranje), San Marzano (roze) en Black Shadow (paars). Misschien moet ik het komende jaar maar eens wat andere kleur tomaten kweken voor de broodnodige variatie.

Toevallig of niet maar halverwege het schrijven van dit blogje dronk ik mijn kopje koffie met de krant en daar viel mijn oog op de column van Wilfried de Jong over Nachtschade.

 

Aubergine – Dag 65

Sinds wij een aantal jaren gelden naar Griekenland zijn geweest zijn we allemaal dol op Grieks eten, zelfs de kinderen vinden het heerlijk. Een van de favoriete gerechten is moussaka, een ovengerecht bestaande uit verschillende lagen waarin vooral aubergine is verwerkt. Omdat we nogal eens aubergine eten lijkt het mij leuk om ze een keer zelf te kweken. Dus heb ik nu drie planten in de kweek.

Op het zakje zaad stond dat de kweekbak een hoge temperatuur vraagt om de aubergine te laten ontkiemen. Ik heb de kweekbak gewoon bij alle ander kweeksels in de serre neergezet. De serre ligt pal op het zuiden dus het leek mij goed genoeg en inderdaad met goed resultaat want na een week zag ik al wat opkomen. De temperatuur was blijkbaar goed. Vandaag heb ik ze samen met de paprikazaailingen uitgepoot en in de kas gezet. Ik ben benieuwd of ze het daar ook goed zullen doen. We gaan het zien.

AubergineAubergine hoort net als paprika, tomaat, peper en de aardappel tot de familie van de nachtschade. Er zijn mensen die ze niet verdragen of niet eten omdat ze slecht zouden zijn. De naam doet vermoeden dat ze giftig zijn. Helemaal ongevaarlijk zijn ze niet, maar je moet wel weten hoe er mee om te gaan. Zo is het niet goed om het groene gedeelte van de aardappel te eten, bij het schillen snij je die er vanaf. En het eten van onrijpe tomaten is ook niet aan te bevelen daar kan je flink buikpijn van krijgen. Wij eten alles inclusief alle nachtschade, vooral de tomaat is geliefd. Ieder jaar maken we van de eigen verse tomaten tomatensaus, waar we de hele winter en het voorjaar van kunnen eten, onder andere voor Italiaanse gerechten.

De aubergine is schitterend van kleur, mooi donkerpaars. Hij is niet voor niets de naamgever van de kleur aubergine. Verder is de aubergine wat bitter van smaak en heeft een stevige beet waardoor hij een welkome aanvulling is in allerlei ovenschotels die lang in de oven moeten staan. Over schadelijke stoffen in de aubergine lees ik niets. Mocht iemand daar nog een opmerking over hebben dan hoor ik het graag.

Recept voor Moussaka (van 24kitchen)

Ingrediënten:

  • zonnebloem
  • 2 uien
  • 3 teentjes knoflook
  • 400 g rundergehakt
  • 1 tl gedroogde Italiaanse kruiden
  • 500 ml gepelde tomaten
  • 50 g boter
  • 3 el bloem
  • 500 ml magere melk
  • 300 g geraspte kaas
  • nootmuskaat
  • 1 aubergine
  • 1 komkommer
  • 200 ml Griekse yoghurt
  • zout
  • versgemalen peper

Wij nemen meestal vegetarisch gehakt.

Het gehaktmengsel:

  • Pel en snipper de uien en de knoflook fijn en fruit aan in wat olie.
  • Voeg het gehakt toe en bak circa 5 minuten op hoog vuur.
  • Voeg de Italiaanse kruiden en de gepelde tomaten toe.
  • Zet het vuur middelhoog en leg de deksel op de pan.
  • Stoof het gehakt in circa 10 minuten zacht.
  • Breng op smaak met zout en peper.

De kaassaus:

  • Smelt de boter in een pan en laat uitbruisen.
  • Roer de bloem erdoor en laat dit circa 3 minuten garen.
  • Roer de koude melk erdoor en breng aan de kook.
  • Zet het vuur laag en roer 200 g geraspte kaas erdoor.
  • Laat de saus circa 10 minuten zachtjes koken.
  • Breng op smaak met zout, peper en nootmuskaat.

De plakken aubergine:

  • Snijd de aubergines in dunne plakken en bak ze met olie, zout en peper aan beide kanten in ca. 3 minuten zacht.

De moussaka:

  • Schep een bodem van het gehaktmengsel in de ovenschaal.
  • Beleg met plakken aubergine en schep hierover een flinke lepel kaassaus. Herhaal dit tot de ovenschaal vol is.
  • Sluit af met een laag kaassaus.
  • Strooi de rest van de geraspte kaas erover.
  • Bak de moussaka in circa 20 minuten goudbruin en gaar in de op 200°C voorverwarmde oven.

Eet smakelijk!