Plaagdieren rukken op – Dag 300

Niet alleen hebben delen van Nederland te kampen met een muizenplaag, maar nu blijkt dat ook de zwarte rat weer in opmars is. Vooral het feit dat hij ziekten veroorzaakt is natuurlijk niet fijn. Dit jaar heeft onze jong kat Lous, nu 1,5 jaar oud, al diverse ratten gevangen. Omdat we haar nog niet zolang hadden prezen wij haar jagerskunsten. Maar dat is waarschijnlijk onterecht door de mededeling dat er meer zijn dan anders. Hoewel zij alleen bruine ratten mee naar huis neemt. Dus de zwarte is hier nog niet gesignaleerd.

Onze oude kat die begin vorig jaar van ouderdom gestorven is was ook een uitstekende jager. Maar het aantal ratten dat zij gevangen heeft is maar mondjesmaat geweest. Dat het hebben van een kat voor ons in het buitengebied geen overbodige luxe is zagen wij aan de enorme hoeveelheid muizen die er ineens waren. In de krant lees ik dat de bruine rat meer langs de waterkanten leeft en de zwarte rat de neiging heeft om woningen binnen te gaan en daar te nestelen. Ik moet er niet aan denken. Dus koesteren wij onze twee katten.

Deze zomer heeft onze Lous ook heel veel muizen gevangen. Heel mooi was dat ze die ook meebracht voor onze andere jonge kat Bella die pas een paar manden oud was. Als een ware moeder ontfermde Lous zich over Bella. Ze deelde alles. We hebben wel eens zitten tellen op een zondagmiddag , in een paar uur tijd had ze 7 muizen gevangen. Door de zachte winter van het afgelopen jaar hadden ook de muizen vrijspel.

Mijn schoonzus heeft kippen, zij wordt momenteel helemaal gek van de muizen. Wij gingen het weekend even bij haar kijken. Op en rond het hok zaten zeker wel 30 muizen, zoveel hadden wij er nog nooit bij elkaar gezien. Bij haar is het een ware plaag geworden. Misschien moet bij haar de bestrijdingsdienst een keer langskomen.

 

De natuur een handje helpen – Dag 291

Na een aantal dagen over de grotere problemen in de wereld geschreven te hebben blijf ik vandaag weer dicht bij huis. We kunnen de natuur niet altijd ongebreideld zijn gang laten gaan, want dan kan het zomaar uit de hand lopen. Daarom hebben wij vandaag onze poes Bella laten steriliseren. Op een nest met jonge poezen zitten wij namelijk niet te wachten. Dat je de natuur niet altijd zijn gang kan laten gaan zien we aan de muizenplaag in Friesland. De gunstige weersomstandigheden van dit jaar hebben voor een explosie in de populatie gezorgd.

Bella in haar rompertje

Bella in haar rompertje

De laatste weken liepen er allerlei vreemde katten rond ons huis en werd het hoog tijd Bella’s vruchtbaarheid aan banden te leggen, tenslotte is ze al weer zeven maanden. We waren niet de enige, het was druk bij de dierenarts met sterilisaties van de voorjaarskatten. Bella was het er niet mee eens dat ze werd meegenomen in de reismand. Het klagelijke miauwen ging door merg en been, probeer dan nog maar eens je aandacht bij het autorijden te houden.

Vanmiddag konden we haar weer ophalen. Vorig jaar hadden wij onze Lous na de sterilisatie een babyrompertje omgedaan, zodat ze de wond niet kon likken. Zo ook Bella. Maar daar waar Lous zich gedwee in de situatie liet manoeuvreren is Bella meer van het eigenzinnige type en wurmde net zo lang tot ze uit het rompertje was. Een komisch uurtje was het gevolg. Nog half dizzy waggelde ze rond met een paar poten in en een paar buiten het rompertje. Maar ook wij waren onvermurwbaar, ik heb haar wel een keer of tien opnieuw in het rompertje gehesen.

Uiteindelijk heeft ze het opgegeven en ligt ze uitgevloerd in haar mand. Maar het is dan ook een luxe positie, want de mand staat pal naast de houtkachel dus is het niet zo moeilijk om lui te soezen. Normaal zou ze nu al hoog en breed naar de schuur zijn verbannen. Immers, onze katten zijn geen binnenkatten maar boerderijkatten. Misschien droomt ze nu wel dat ze in Friesland is op muizenjacht.