De tactiek van Monsanto

Hoe kan je kinderen het beste iets duidelijk maken? Gewoon door te laten zien hoe iets werkt. Verbeelding zegt meer dan duizend woorden. Dus doe ik een poging.

Maïsveld aan de overkant

Maïsveld aan de overkant

Bij ons aan de overkant is vorig jaar de geweldig mooie hoogstam kersenboomgaard van 75 stuks twintig jaar oude bomen gekapt. Daarvoor in de plaats is nu een veld waar mais is ingezaaid, terwijl het perceel te koop staat. Blijkbaar verkoopt het beter zonder klassieke hoogstamboomgaard.

Door de stormachtige winden die al maandenlang geregeld de kop opsteken waait er van alles door de lucht. Zo ook de maiszaden van de overkant. Overal op ons perceel staan inmiddels maisplanten. Zelfs tot in onze kassen aan toe hebben maiszaden zich genesteld en schieten de maisplanten de grond uit. Op zich niets mis mee, hoe meer diversiteit hoe beter en als het goed is kunnen de vogels zich straks tegoed doen aan maiskolven van ons eigen terrein.

Terwijl wij buiten zitten te eten horen we in de verte machines die percelen met appels besproeien. Geen onbekend fenomeen want hier in de buurt worden gewassen volop bespoten. En beslist niet met diervriendelijke producten. Ook dat waait ongetwijfeld over naar ons biologische natuurlandschap. Niets tegen te doen. Omdat ik mijn afkeur uitspreek over het besproeien van pesticiden ontstaat er een discussie aan de etenstafel waarbij de naam Monsanto valt.

Mand met maisplant

Mand met maisplant

In een van de manden op het terras waar tot voor kort bloemen bloeiden groeit ook een maisplant. “Kijk jongens,” leg ik uit, “hiervoor kunnen wij een bekeuring krijgen.” “Waarom dat?” vragen ze ongelovig. “Nou als dit nu een maisplant is afkomstig van zaad van Monsanto, die toevallig is komen aanwaaien, bijvoorbeeld van de overkant, dan hebben wij hier te maken met een illegale plant en dat is strafbaar.” Het ongeloof straalt van de jongens af. “Dat kan toch niet, mam, dat is gewoon met de wind komen aanwaaien.” En dat is nu precies de tactiek van Monsanto. Het bedrijf heeft al menig rechtszaak gevoerd tegen boeren die onbedoeld overgewaaide gewassen in hun eigen oogst hadden, met fikse boetes tot gevolg. Zo krom kan het recht zijn. Mijn jongens begrijpen daar helemaal niets van, net als ik.

Belang van mais voor producent en consument – Dag 255

Omdat ik afgelopen vrijdagavond te gast was bij De Jonge Stedelingen in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam om mee te praten over de toekomst van werk, kon ik niet kijken naar de documentaire King Corn op NPO DOC over de onthutsende gevolgen van de productie en consumptie van mais in de Verenigde Staten. Daarom heb ik hem vandaag bekeken.

King cornTwee Amerikaanse bevriende studenten Ian Cheney en Curt Ellis komen er achter dat hun generatie een lagere levensverwachting heeft dan hun ouders. Uit de analyse van hun haar blijkt al dat ze gevoed zijn op mais en dat daar de oorzaak ligt van deze lagere levensverwachting. Zij gaan op onderzoek uit, kopen in de staat Iowa een acre grond om zelf mais te gaan verbouwen en volgen de route die de mais aflegt van de producent naar de consument. Ze komen tot een onthutsende conclusie.

Wij eten hier in Nederland relatief weinig mais. Het maakt niet standaard deel uit van ons voedingspatroon. Ga maar na, wanneer eet jij mais? Ik doe het wel eens mais door een zomerse salade of eet een maiskolfje van de barbecue, vooral omdat ik geen vlees eet. Maar verder eet ik het eigenlijk nooit. Toch?

In feite is dat dus niet waar en dat realiseer je je maar al te goed na het zien van deze schokkende documentaire. Veel mais komt via de maiskoeien in het rundvlees terecht. Schokkend zijn de beelden als de inhoud van een koeienmaag wordt onderzocht. Koeien worden in een half jaar vetgemest met mais, daarna worden ze letterlijk ziek (acidose) en hebben antibiotica nodig om te overleven tot ze vet genoeg zijn. Koeien zijn niet bestand tegen de hoeveelheid mais, omdat het zuurgehalte van het bloed te hoog wordt. Net voor de koe sterft gaat hij naar de slacht om te eindigen als hamburger bij onder andere McDonalds. Gelukkig dat ik geen vlees eet, dacht ik gelijk.

Maar niet alleen de hamburgers zijn ‘gemaakt’ van mais. Het overgrote deel van de enorme maisproductie gaat naar de suikerindustrie om high fructose corn syrup (HFCS) van te maken ofwel maisstroop. Ik ben geschokt. Al eet ik dan geen vlees toch zit mais in heel veel van ons dagelijkse voedsel. Vooral de frisdranken, waar de kinderen zo dol op zijn, bevatten heel vaak maisstroop.

Aan het eind van hun avontuur blijken de vrienden eigenlijk verlies te lijden, maar de overheidssubsidie zorgt ervoor dat ze toch geld in handen krijgen. De film eindigt met de opmerking dat de overheid de ‘Happy Meals’ (van McDonalds) subsidieert in plaats van de ‘healthy meals’. De maisindustrie heeft er voor gezorgd dat de gemiddelde Amerikaan de helft aan kosten voor voedsel kwijt is ten opzichte van de vorige generatie. Dit moeten ze echter bekopen met hun gezondheid en een voortijdige dood.