Niets veranderlijker dan het weer

Als je dicht bij de natuur leeft ervaar je de veranderingen die zich in de natuur voordoen veel intensiever. Heel lang woonde ik in de stad en had ik niet zo in de gaten hoe het weer was. Tuinieren deed ik op kleine schaal en jarenlang vanaf een balkon. Maar nu levend op het platteland met mijn eigen moestuin ervaar ik dat ieder jaar weer anders is.

Knotwilg planten

Knotwilg planten

Al jaren valt er steeds meer regen waardoor wij de dakgoten hebben moeten verbreden omdat de tuin gewoon weggespoeld werd door de fikse regenbuien. Ook de wind is veel krachtiger en kan soms rondom ons huis verraderlijk zijn. In de februaristormen kan je bij ons gewoon tegen de wind in hangen, zo gaat het tekeer. In de loop der jaren zijn er al heel wat ramen van de schuur en de kassen gesneuveld door het onstuimige weer.

Toch is dit jaar weer heel anders dan de achterliggende paar jaar. We hebben dit voorjaar veel minder regen. Alles is wel groen, maar als je goed kijkt zitten er grote scheuren in de grond van de droogte. Vooral op plekken waar de mollen tekeer gegaan zijn is het goed te zien. Ook is onze watertank nagenoeg leeg. Maar het heeft een heel groot voordeel: er zijn dit jaar veel minder slakken. En dat is goed nieuws. De afgelopen jaren waren de slakken een ware plaag en liep ik iedere ochtend en avond met mijn emmertje door de moestuin om slakken te vangen. Dat is nu bijna niet meer nodig. Alles wat ik nu aanplant heeft gewoon de kans om te groeien.

De wind echter is onstuimiger dan ooit. Al maandenlang stormt het hier geregeld. De knotwilgen die we begin mei hebben aangeplant staan allemaal in de stormhouding. Wij zijn benieuwd hoe ze het gaan doen. Er palen bij zetten is onbegonnen werk, dus laten we de natuur gewoon haar gang gaan.

Niet alleen bij ons zijn de stormen heviger ook in andere delen van de wereld. Op dit moment is in Texas een grote overstroming en zijn de ergste stormen ooit geregistreerd. Ik ben al jaren overtuigd dat de natuur drastisch aan het veranderen is en dat de mens daarvoor verantwoordelijk is, hoewel een groep wetenschappers dat blijft ontkennen. Daarom behandel ik de natuur met respect en probeer mijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden. Alle kleine beetjes helpen.

 

Snoeien is groeien – Dag 250

Snoeien is een lastig karwei. Vooral wat wanneer gesnoeid moet worden is niet altijd makkelijk te bepalen. Voor iedere boom of struik is dat weer anders. Als ik verschillende literatuur naast elkaar leg dan zijn er wel bepaalde regels zoals snoeien in de wintermaanden als de bomen en struiken in rust zijn. Maar er zijn ook boeken die zeggen dat je direct na de bloei- of vruchtperiode moet snoeien omdat dan de wond het beste hersteld. Een ding is zeker snoeien is groeien, een uitspraak die altijd opgaat.

Fruitbomenhout dat ligt te drogen

Fruitbomenhout dat ligt te drogen

Eigenlijk laat ik mij niet zo heel erg leiden door wat de boeken zeggen maar ga af op mijn intuïtie. Een aantal manieren van snoeien heb ik geleerd van mijn moeder. Bijvoorbeeld het snoeien van de rozen, dat doe ik eigenlijk de hele zomer door als de rozen uitgebloeid zijn, zodat er weer nieuwe rozen kunnen groeien. De hortensia’s snoei ik ergens in de winter als de meeste bollen zijn verdroogd. En de vlinderstruik wordt aan het eind van de winter tot kniehoog rigoureus teruggesnoeid.

Ik ben dol op buxus die op veel plekken mijn tuin sieren. Het snoeien is altijd een tijdrovend klusje en moet gebeuren voor de langste dag (21 juni). Om hem vervolgens de warme zomermaanden met rust te laten. Te laat snoeien betekent dat de kans aanwezig is dat de jonge toppen verbranden door de zon. Deze zomer was dat duidelijk te zien bij de 4 potten die ik voor het raam heb staan. Mijn zoon heeft ze een keer netjes gesnoeid, maar vlak daarna was het heel zonnig en droog weer. Doordat de toppen verschroeid waren zagen ze er een hele tijd zagen niet uit, maar ze zijn sterk en nu staan ze er weer picobello bij. In het najaar snoei ik ze vaak ook nog een keer.

Wat ik zelf erg leuk vind om te snoeien zijn de knotwilgen. We hebben er een die behoorlijk groot is. Om de twee jaar wordt hij geheel teruggesnoeid. In de wei langs de sloot hebben we twee jaar geleden jonge knotwilgen gezet. De winter die erop volgde was zo streng dat een aantal zijn kapotgevroren, dus die moesten we weer vervangen. Gelukkig doen de meeste, mede door de zachte winter die we achter de rug hebben, het nu goed. Voorlopig worden ze niet gesnoeid, maar haal ik wel geregeld de zijscheuten weg.

Mijn man is meer van het snoeien van de bomen, omdat het doorgaans nogal zwaar werk is. Maar zelf snoei ik door het hele jaar heen geregeld jonge twijgjes van bomen of struiken om de juiste vorm te behouden. Door de overdadige hoeveelheid pruimen, appels en peren zijn een aantal takken zo zwaar geworden in het voorjaar dat een aantal bomen wat schade hebben opgelopen. Nu is de tijd om dat te herstellen. Inmiddels hebben we al weer een hele voorraad snoeihout van fruitbomen, heel geschikt voor de houtkachel. Dat ligt tot volgend jaar te drogen om daarna tot formaat kachelhout te worden gezaagd.