Wie niet waagt, wie niet wint

Dit jaar waren wij aan de beurt om voor de familie het kerstdiner te organiseren. Soms wil je wel eens wat anders dus besloot ik om zelf een vispaté te maken. “Zou je dat nu wel doen? Dat heb je nog nooit eerder gemaakt.” zei mijn man. Eigenlijk wilde ik het vóór het kerstdiner al een keer maken, maar zoals zo vaak is december een drukke maand, dus kwam het er niet van. Toch wilde ik zelf vispaté eten. Even overwoog ik om een kant-en-klare paté te kopen, maar dat idee heb ik gauw laten varen. Wie niet waagt, wie niet wint.

wp_005360Mislukken kwam in mijn hoofd niet op toen ik op zoek ging naar een recept. Wat zouden we zijn zonder internet? Het eerste recept dat ik tegenkwam viel direct af. Na het samenvoegen van alle ingrediënten luidde het recept: Plaats nu de bakvorm in de magnetron. Nou dat dacht ik toch niet. Ik ga mijn gasten niets voorzetten dat met behulp van de magnetron bereid is. Hij zit wel in onze keuken, maar stamt nog uit de tijd dat ik niet wist hoe schadelijk de magnetron is voor de voedingswaarden van hetgeen door de magnetron is verwarmd. Afijn, daar ga ik het nu niet uitgebreid over hebben. Geen magnetron dus.

Uiteindelijk vond ik een aantal recepten die mij redelijk in de oren klonken maar nog net niet waren wat ik voor ogen had. Daarom heb ik op basis van een recept uit de NRC mijn eigen variatie aangebracht. Ik wilde namelijk iets speciaals op tafel zetten en dacht aan een vispaté in twee kleuren met een duidelijke laag ertussen. Op de ochtend van ons kerstdiner heb ik samen met mijn zoon de paté bereid. Het resultaat overtrof mijn eigen verwachting. De vispaté was heerlijk en zag er geweldig uit. Gewaagd en gewonnen. Dit recept houden wij erin.

Recept voor vispaté met saus:

Ingrediënten vispaté:

200 gram kabeljauwfilet

200 gram pangasiusfilet

400 gram zalmfilet (zonder vel)

200 gram crème fraîche

4 eieren en 2 eidooiers

1 kleine ui

300 gram verse bladspinazie

el biologische tomatenketchup

versgemalen peper en zeezout

Ingrediënten saus:

1 flinke el crème fraîche

1 flinke el biologische tomatenketchup

mespunt paprikapoeder

scheutje droge sherry

Apparatuur:

Een standaard cakevorm

Een keukenmachine

Een oven

Bereiden:

Verwarm de oven voor op 160 graden (hete lucht). Controleer de vis op graten. Snij de ui fijn en verdeel in twee delen. Was de spinazie en kook heel kort en laat uitlekken en afkoelen in de vergiet. Vet de cakevorm in met boter.

Begin met pureren in de keukenmachine met de witte vis. Doe de vis en de ui in de kom en pureer tot een gladde massa. Voeg 100 gram crème fraîche toe, 2 eieren en 1 eierdooier en wat zout en peper en klop nog een keer goed door elkaar. Schep het geheel in de cakevorm. Knijp de spinazie goed uit en beleg de witte vis geheel met een laagje spinazie. Pureer nu de zalm op dezelfde manier als de witvis. Voeg een eetlepel tomatenketchup toe voor extra kleur, de rest van de crème fraîche, 2 eieren en 1 eierdooier en wat zout en peper. Schep de zalm in de cakevorm bovenop de spinazie. Dek de cakevorm af met aluminiumfolie en prik met een satéprikker gaatjes in de folie.

Bak de vispaté in ongeveer 1,5 uur in het midden van de oven. Verwijder na 1 uur de folie en bak nog ca. 25 minuten verder. Controleer met een satéprikker of de vispaté gaar is. De bovenlaag moet niet meer heel vloeibaar zijn. Haal uit de oven en laat afkoelen. Haal de vispaté uit de vorm en zet hem daarna afgedekt in de koelkast. Haal een uur voor serveren weer uit de koelkast om tot kamertemperatuur te komen.

Maak net voor serveren de saus. Meng de crème fraîche en de tomaten ketchup door elkaar tot een gladden saus, voeg de sherry toe en roer deze voorzichtig door de saus, voeg paprikapoeder toe. Controleer de dikte. Snij een flinke plak van de vispaté en leg op een bord, schep een beetje saus half over de paté en versier het gerecht met verschillende soorten sla.

Eet smakelijk!

 

Eten, eten en nog eens eten – Dag 330

Vandaag is derde kerstdag, zoals dat wel eens genoemd wordt. Daarbij moet ik weer concluderen dat ik teveel gegeten heb. Ik neem mij altijd voor met kerst minder te eten maar toch is de verleiding ieder jaar weer te groot. Dit jaar ging een van de tafelonderwerpen over het eten met je handen. Ik zag mijn zonen gelijk opveren toen mijn schoonzus het onderwerp ter tafel bracht naar aanleiding van een artikel in de NRC van 24 december.

KerstdinerIn het artikel pleit Mohammed Benzakour voor de eeuwenoude traditie van het met je handen eten in plaats van met bestek. Dat smaakt zoveel beter, vindt hij, en het voorkomt geklungel met bestek wat ook nog eens milieuvriendelijker is. In de Arabische en Aziatische landen wordt nog veel met handen gegeten. Niet voor niets is het in die culturen nog altijd gebruikelijk om voor de maaltijd je handen goed te wassen. Bij het lezen hiervan vroeg ik mij gelijk af waarom het wassen van de voeten voor de maaltijd ook vaak bij deze culturen hoort. Wordt er soms ook met de voeten gegeten?

Het gezegde “Ergens je vingers bij aflikken” is ook niet zomaar ontstaan. Wat blijkt: bij het zien van voedsel beginnen we niet alleen te watertanden maar ook onze vingertoppen scheiden een vocht af wat als een soort aperitief werkt. Zo leer je nog eens wat. In veel arme landen eten mensen overigens alleen met hun rechterhand. Ze nemen een beetje rijst en kneden dat vervolgens tot een bolletje om het daarna ergens in te dopen en in hun mond te steken. Dat doen ze alleen met rechts omdat ze met links hun achterwerk schoonvegen als ze hun behoefte gedaan hebben. Het is maar dat je het weet.

Afijn geef mij maar gewoon een mes en vork om mee te eten, niets is vervelender als het eten onder je netjes gemanicuurde nagels gaat zitten. Aan kip kluiven had ik als kind al een hekel, dat at ik al met mes en vork. Vandaar misschien dat ik nagenoeg geen vlees meer eet. Ik ben een matige eter, altijd geweest. Eten is voor mij soms een noodzakelijke aangelegenheid dat even tussendoor gebeurt. Toch vind ik dit soort dagen waarbij je gezamenlijk aan tafel zit en allerlei smaaksensaties voorgeschoteld krijgt heerlijk. Helaas moet ik het vaak de volgende dag of nog diezelfde nacht bekopen met een zwaar gevoel in de buikstreek. Gelukkig is dat de dag erna weer over, dat scheelt.

 

PS. Op een haar na is mijn blogje van gisteren de mist in gegaan, want bij het ontwaken was van een groene kerst geen sprake meer.

De kerst in zicht – Dag 311

Afgelopen woensdag hebben wij al een kerstboom gekocht, die staat nog even te wachten in de schuur. Volgend weekend gaan we aan de slag om het huis in kerstsfeer te brengen daar vond ik het nu nog wat vroeg voor. Maar als ik om mij heen kijk zie ik al heel wat huizen in kerstsfeer. Het lijkt wel of het steeds vroeger begint. Ik heb de indruk dat in de nabije toekomst Kerst het wel eens kan gaan winnen van de Sinterklaas. Zeker met die overtrokken discussie over de Zwarte Piet. De traditie wordt op deze manier volledig de nek om gedraaid. Jammer.

WP_002161Vanmorgen liep ik in de tuin en toen viel mijn oog op de hulststruik. Al zolang ik hier woon staat hij er al maar van de rode bessen geen spoor. Ik heb mij wel eens afgevraagd of ik er misschien een tweede naast zou moeten zetten. Tenslotte zijn niet alle planten zelfbestuivend en van sommige soorten bestaan mannelijke en vrouwelijke vruchtdragers. Maar om er een ander naast te zetten was er nooit van gekomen. Niet nodig bleek vorig jaar, want toen hadden we voor het eerst bessen aan de hulst. Dus kon ik mooie kerststukken maken met mijn eigen hulst. Eindelijk.

Zeer verheugd constateerde ik twee weken geleden dat ook dit jaar de hulst weer bessen bevat. Fijn, dacht ik gelijk, goed voor de kersstukken. Maar vanmorgen waren bijna alle bessen eraf. Wat krijgen we nu? Had ik te vroeg gejuicht? Blijkbaar. Waarschijnlijk hebben de vogels zich tegoed gedaan aan de bessen. Gelukkig waren er nog een aantal takken met bessen te bespeuren, die heb ik nu maar gauw afgeknipt en binnen gezet. Ik hoop dat ze het redden tot de kerst. De natuur is en blijft onvoorspelbaar.

De donkere dagen voor kerst – Dag 299

De tijd vliegt, december staat voor de deur, dat merk je vooral als je je neus buiten de deur steekt want vandaag is het voor het eerst weer eens echt fris. Realiseren we ons wel dat het over een maand al kerst is? December is altijd een gezellige maar drukke maand. Het begint met mijn verjaardag. Nu de jongens naar de middelbare school zijn hebben we Sinterklaas afgeschaft, dan kan ik gewoon weer bepalen wanneer ik mijn verjaardag vier. Dat is zonder protest gegaan omdat de jongens weten dat als alternatief de Kerstman langs komt.

Foto Pinterest

Foto Pinterest

Wat ook zo bij de decembermaand is gaan horen is de Top 2000 op Radio2. Vanaf de allereerste keer in 1999 zijn we al fan. Deze week kan er weer gestemd worden voor de Top 2000 op Radio2. Dat doen wij natuurlijk ook weer. Toen mijn zoon hoorde dat het weer zover is was hij euforisch en begon gelijk op te noemen wat zo fijn is aan de maand december. Hij associeert de Top 2000 met de laatste week van het jaar met als hoogtepunt de Oudejaarsavond. Nog niet eens alleen vanwege de muziek maar ook omdat er dan vuurwerk afgestoken kan worden. Daar zijn wij dan weer minder blij mee.

Gelukkig nemen de werkzaamheden in de tuin af zodat de aandacht in de maand december geheel in huis kan komen te liggen. Ik maak er altijd wat van. Zodra Sinterklaas het land uit is zetten we de kerstboom in huis en versieren we de benedenverdieping. Als we de dozen met kerstversiering van zolder halen denk ik ieder jaar steevast weer: “Jee, wat is het jaar omgevlogen!” De komende weken komen de vragen voorbij over het kerstdiner. Wie eet wanneer bij wie en waar?

Ieder jaar neem ik mij voor om het diner dit jaar wat minder uitgebreid te houden, maar helaas lukt dat nooit. Het is altijd weer een mooie excuus om het complete serviesgoed uit de kast te halen, wat na afloop met de hand moet worden afgewassen. Ieder jaar zie ik op tegen de kerst en heb ik het gevoel er alleen voor te staan – dat heb je met een mannenhuishouden – maar heimelijk vind ik het toch wel leuk. Het saamhorigheidsgevoel en de liefde voor de familie komt een keer per jaar tot uitdrukking, de rest van het jaar is het een vanzelfsprekendheid waar je geen aandacht aan hoeft te geven.

PS. Stemmen voor de Top 2000 kan nog tot vrijdag 28 november 2014 via deze link.