Zaden ruilen voor de biodiversiteit

In het weekend van 28 februari en 1 maart 2015 vond op landgoed Kraaybeekerhof in Driebergen onder de noemer “Recalaim the Seeds” een zadenruilbeurs plaats, een mooie gelegenheid om een keer langs te gaan. Dat het druk zou worden kon je bij aankomst al zien. Vanaf het station ging er een lange stoet van mensen richting het landgoed. Ondanks het kille weer heb ik met volle teugen genoten van alle bevlogen mensen die begaan zijn met de natuur.

Reclaim the seedsBiologisch-dynamisch tuinieren is de basis voor de Kraaybeekerhof. Een combinatie van activiteiten vinden plaats op het 6 hectare tellende landgoed. Er is een landgoedwinkel waarin de eigen verbouwde producten worden verkocht. Er is een culinair restaurant en er worden zalen verhuurd. Maar ook de kennis over de natuur, biologisch-dynamische landbouw en voeding wordt gedeeld via allerlei workshops en cursussen die door de academie worden aangeboden.

Uiteraard heb ik mijn zadenvoorraad aardig kunnen aanvullen, daar was het in eerste instantie om te doen, want er moet weer flink gezaaid worden. Zelf had ik ook het nodige aan zaaigoed meegenomen. Tot mijn verrassing kwam ik mierikswortel tegen wat ik al een tijdje hoog op mijn verlanglijstje had staan. Ook heb ik mij laten verleiden om een aardpeer mee te nemen. Ook een uitdaging die ik al een tijdje wil aangaan.

Het zadenruilweekend was mede georganiseerd als stil protest tegen alle bedrijven die zaden pattenteren en genetisch manipuleren. Dat was deze week ook weer in het nieuws. Steeds meer mensen ook van de niet groene politieke partijen komen in opstand tegen de onwenselijke situatie dat het exclusieve recht van zaden in handen komt van commerciële partijen. Zelfs staatssecretaris Sharon Dijksma liet deze week van zich horen.

Een impressie van het landgoed Kraayenbeekerhof.

Het wondermiddel der natuur

Het afgelopen jaar heb ik meermalen blogjes geschreven over de kwalijke zaken van gentechnologie. De kracht van de boodschap ligt in de herhaling dus was ik blij dat Zembla weer eens aandacht besteedde aan de macht van de gentechlobby. Als het handelsverdrag (TTIP) tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten daadwerkelijk wordt ingevoerd op de manier zoals het er nu voor ligt, dan kunnen we genetisch gemodificeerd voedsel uit de VS niet meer tegenouden op de Europese markt. Een ernstige zaak waar niet vaak genoeg over gepubliceerd en gepraat kan worden.

RoundUp veldWat is er aan de hand? Je hebt vast wel eens gehoord van Roundup, het wondermiddel voor iedere boer om het onkruid dat de gewassen teistert eenvoudig te bestrijden. Het wordt op de markt gebracht door het Amerikaanse bedrijf Monsanto. Ten eerste kun je er over van mening verschillen wat onkruid is ten tweede de manier waarop dat bestreden moet worden. En als je dan besluit dat met een gif te doen dan kom je al gauw uit bij het wondermiddel Roundup, want het is snel en zeer effectief.

Roundup is niet zo maar een onkruidbestrijdingsmiddel, maar een heel slim bedenksel, een echt wondermiddel dus. Omdat het alle gewassen die ermee behandeld worden dood is het en eigenlijk helemaal niet geschikt voor huis-tuin-keuken gebruik, want het dood ook de gewassen die je wilt laten staan. Hoe kan het dan gebruikt worden bij de bestrijding van onkruid in velden met gewassen?

Vliegtuig spuit pesticidenMonsanto heeft via gentechnologie zaden ontwikkeld die resistent zijn voor de stof glyfosaat, de stof die het middel Roundup bevat. Heel slim natuurlijk, kom er maar op. Want over een veld met soja of mais dat gekweekt is met de speciale zaden van Monsanto kan je rustig Roundup spuiten, alles gaat kapot behalve de genetisch gemodificeerde zaden van Monsanto. En ondanks dat de Roundup evangelisten zeggen dat Roundup niet schadelijk is voor de gezondheid zijn ze niet bereid een glaasje ervan te drinken. Zeg nu zelf: “Wil jij voedsel op je bord dat behandeld is met Roundup?” Ik niet.

De schokkende uitzending van Zembla laat zien wat de gevaren zijn van het gebruik van Roundup , bijvoorbeeld voor zwangeren en jonge kinderen, en hoe nietsontziend de belanghebbers en lobbyisten zijn. Nog belangrijker is te beseffen dat als het handelsverdrag TTIP, waar momenteel druk over onderhandeld wordt, niet heel goed in de gaten gehouden wordt we straks iets op ons bord aantreffen waar we niet blij van worden. Helaas is de transparantie in de onderhandeling ver te zoeken.

Bekijk hier de aflevering van Zembla.

Zelfs in de tuin een dame

Het opruimvirus heeft mij flink te pakken dus moest ik vandaag toch even langs bij de plaatselijke kringloopwinkel om mijn overtollige spullen van een tweede leven te verzekeren. Ik kon het niet laten om zelf nog even in de winkel te snuffelen of er wat van mijn gading bij was. Ik hoef daarvoor maar bij één afdeling langs: de boeken en de tijdschriften. Vooral de tuinbladen zijn zeer gewenst.

WP_002291Sinds ik de kringloopwinkel heb ontdekt groeit mijn voorraad literatuur weer nadat mijn favoriete winkel De Slegte door faillissement van de markt verdween waardoor de aanwas in mijn boekenkast stabiliseerde. Mijn man wordt er wel eens moedeloos van en was zonder dat hij dat uitsprak blij dat De Slegte niet meer bestond. Naast het tuinieren zijn boeken en daarmee honger naar kennis mijn ultieme hobby.

Afijn ik vond weer een paar gezellige tuinbladen. Maar helaas niet van het kaliber dat ik zoek en die het leven op het platteland beschrijven. Nee deze keer geen robuuste laarzen, stevig jassen, degelijke hekwerken en tractoren maar roze bloemetjeslaarzen, duwgrasmaaiers – die als wij daarmee aan de slag gaan de hele week vol continu kunnen grasmaaien – en als klap op de vuurpijl roze handschoenen met een kantje eraan!! Nou wat wil je nog meer. Aan de high tea een dame als ook in de tuin.

Oogsten in een witte broek

Oogsten in een witte broek

Nu moet ik bekennen dat ik ook een tijdje roze bloemetjeslaarzen heb gehad. Maar dat was louter en alleen omdat mijn jongens er voortdurend met mijn laarzen vandoor gingen. Die roze lieten ze wijselijk staan, daar wilden ze niet mee gezien worden. Nu is het geen probleem meer, want inmiddels hebben ze zulke grote voeten dat mijn gewone laarzen wel blijven staan.

Natuurlijk weet ik dat het merendeel van de tuinders bij onze tuin vergeleken maar een postzegel hebben te onderhouden en dat je midden in de zomer met droog weer ook geen vieze kleren krijgt, maar toch. Handschoenen met een kantje zijn aan mij niet besteed. Deze gezellige bladen gaan de volgende keer gewoon weer terug naar de kringloopwinkel.

Paleo lifestyle – Dag 362

Vorig jaar wees een vriendin mij op de paleo principes voor voeding. Ik had er nog nooit van gehoord. Ze deed een cursus in het paleodieet. Maar ja ik hou mij al bezig met biologisch en vegetarisch en permacultuur dat vind ik wel even genoeg. Ook ligt mijn interesse niet zo zeer bij koken maar meer bij het kweken van voedsel. Dus ik liet het onderwerp liggen.

PaleodieetToch heeft het eten volgens het paleolitische dieet van de jager-verzamelaar mij niet losgelaten sinds zij mij daar op wees en kom ik het steeds weer tegen – een natuurlijke wetmatigheid. Vorige week kwam ik zelfs een boek tegen in de boekenwinkel. Niet gekocht maar wel extra getriggerd dus ging ik op onderzoek uit. Het paleodieet stoelt op de gedachte dat de jager-verzamelaar met zijn specifieke voedingspatroon heel lang heeft kunnen overleven. Op zich niets nieuws want dat doen andere diëten, zoals de voedselzandloper van Kris Verburgh en het rauw voedseldieet, ook.

Het paleodieet gaat weer uit van andere producten en andere combinaties. Zo bestaat het dieet uit vis en vlees dat op een natuurlijke manier gevoed is en verder uit groente, fruit, wortels en noten. Wat er niet bij past zijn granen, peulvruchten, zuivel, zout, suiker, bewerkte olie en vet. Nou dat is nogal wat. Nu ben ik er zelf inmiddels van doordrongen dat we zo min mogelijk bewerkt voedsel moeten eten, maar zonder zout en suiker werken is een uitdaging. Het zelf bereiden van voedsel heeft altijd voordelen, je weet wat er in gaat en het hoeft niet lang houdbaar te zijn.

Eigenlijk ben ik weer terug bij de conclusie die ik altijd al heb: ik doe niet aan diëten, ik eet gewoon gevarieerd en zo veel mogelijk zelf bereid. Aan ieder dieet kleven wel voor- en nadelen, het gaat gewoon om de balans.

Op mijn zoektocht kwam ik een filmpje tegen van Jonathan Fields, de oprichter van the Good Life Project, die John Durant interviewt, de schrijver van het boek The Paleo Manifesto. De twee hebben een uiterst boeiende conversatie over diverse aspecten van het leven, over gezondheid, de manier waarop we naar ons lichaam kijken, onze verhouding in de sociale context en de rol van voeding daarin. Hun conclusie is “wij zijn wat we eten” en we moeten het goede leven niet doceren maar vooral praktiseren.

Break the System – Dag 361

Een groep Nederlanders pikt het niet langer dat onze inkomens worden uitgehold, de banen op de tocht staan, onderwijs steeds duurder wordt, de kosten voor de zorg steeds verder oplopen en de schuldenlast niet is weg te werken. Zij nemen actie onder de naam Break the System. Dat deden ze al op 18 oktober 2014 op het Museumplein in Amsterdam. En vandaag voerden ze actie in Den Haag. Aanvankelijk was het Binnenhof de wens maar dat werd niet toegestaan, dus vond de happening plaats op het Malieveld.

Break the SystemDe actie in Amsterdam was mij volledig ontgaan dus toen ik twee weken geleden gevraagd werd om op 27 januari 2015 als spreker over het onvoorwaardelijk basisinkomen op te treden moest ik eerst weten wat voor mensen en initiatief daar achter zat. Na wat onderzoek concludeerde ik dat het wel pluis was, ik kon mij goed kon vinden in de doelstelling, dus nam de uitnodiging aan. Vanmorgen was het zo ver.

In de trein was ik al veel keurige actievoerders tegengekomen. Bij aankomst vanmorgen was er al een enorme politiemacht op de been. Verdekt opgestelde ME-busjes verraden de aanwezigheid van de ME. Ik was er redelijk verbaasd over, zeker gezien het gezelschap dat richting het Malieveld toog. Een gemêleerd gezelschap van jongeren, ouderen, mannen, vrouwen, valide, minder valide, keurig geklede tot zeer opvallend geklede mensen waren op de manifestatie afgekomen. Niet de standaard gasten zoals wij die hebben gezien bij de Occupy beweging, maar gewoon doorsnee burgers.

Ik was redelijk vooraan in de programmering ingedeeld. Mijn praatje werd goed ontvangen. Het filmpje zal binnenkort wel te zien zijn. Voor mij ligt de rechtvaardiging voor het basisinkomen vooral bij het gebrek aan toegang tot het produceren van ons eigen voedsel, datgene waar alles mee begint. Door de industriële revolutie is ons hele voedselsysteem geautomatiseerd en bezitten mensen niet zelf meer de productiemiddelen om te kunnen overleven.

Veel gemoedelijkheid ook

Veel gemoedelijkheid ook. Jolanda en Eline

Het basisinkomen is de vergoeding voor wat de aarde ons oplevert. Iedereen heeft recht op een stukje van de aarde. Gemeten naar de monidale voetafdruk is dat 1,8 hectare per persoon. Omdat wij dit niet allemaal tot onze beschikking hebben moet er een vergoeding tegenover staan om de scheefgroei in onze samenleving te compenseren, zijnde het onvoorwaardelijk basisinkomen (zie mijn blogje op mijn andere blogsite).

Helaas eindigde de manifestatie niet zoals gepland. Een groepje over enthousiastelingen vond het nodig om een mars in te zetten naar het Binnenhof om daar te demonstreren. Daar waren de politie en de ME, die te voet als ook te paard en met busjes klaarstonden, beslist niet blij mee en vormden een cordon om de demonstranten tegen te houden. Op zeker moment liepen de gemoederen hoog op. Nooit eerder heb ik zo iets van zo nabij meegemaakt. Toch bleef ik op veilige afstand, met als nadeel dat ik niet zulke interessante foto’s heb kunnen maken. Zie hier een beperkt overzicht van de dag. Meer foto’s zullen her en der wel opduiken.

Vervolgens werd de manifestatie door de politie namens de burgemeester afgelast en werd iedereen verzocht naar huis te gaan. Wel flauw hoor. Laat de Nederlander zich eindelijk een keer horen wordt de boel gelijk op scherp gezet. Maar ik kan niet ontkennen: het was een enerverende dag.

 

Waarom is ons voedsel zo duur? – Dag 360

In mijn blogje van vorige week vertelde ik over de redenen waarom ik mijn eigen voedsel produceer. Vandaag stuurde iemand mij een linkje toe naar een onderzoek dat gedaan is naar de werkelijke kosten van voeding uitgevoerd in de UK. Ik kan wel zeggen dat ik een idee had dat het niet goed zat met onze voedselvoorziening en onze verbondenheid met voeding, maar dat het zo erg is had ik niet verwacht.

Voedselindustrie NEFVolgens de onderzoekers van de onafhankelijke “think-and-do-tank” New Economic Foundation (NEF) draagt een succesvol voedselsysteem bij aan ons welzijn, kent een sociale rechtvaardigheid en levert een positieve bijdrage aan het milieu. De doelstelling van de NEF is het doen van onderzoek teneinde de kwaliteit van leven te verbeteren op alle denkbare gebieden. Helaas kwam men tot een aantal ontnuchterende conclusies ten aanzien van de voedselindustrie:

  • Het is geen duurzaam systeem en heeft een negatieve impact op het milieu ter grootte van 6,3-7,9% van de totale prijs van voeding;
  • De voedselproductie is enorm energie-intensief en inefficiënt, om 1 calorie te produceren worden 8 calorieën verbruikt;
  • De banen in de voedselindustrie zijn slecht en laagbetaald;
  • Het systeem is complex en hoogst ondoorzichtig;
  • Het land dat gemoeid is met de productie van voedsel is voor slechts 0,25% in handen van de burgers;
  • De enorme prijsschommelingen treffen vooral de armste gezinnen.

Naast het efficiënter en transparanter maken van het systeem is het ook zaak om onze relatie met voeding te verbeteren. Toch zijn de onderzoekers optimistisch omdat er ook goede voorbeelden te vinden zijn waar de totale industrie notie van zou moeten nemen, zoals:

  • Kleinschalige productie;
  • Circulair systeem voor grondstoffen en hulpbronnen;
  • Focus op lokale productie waardoor de supply chain wordt verkort;
  • Verbeteren van sociale zekerheid van werknemers;
  • Hoogwaardige voedselproductie met oog voor het milieu;
  • Meer en betere samenwerking in de gehele sector waardoor een win-win situatie ontstaat.

Een gezamenlijke inspanning van overheid, voedselindustrie en consumenten kan leiden tot een goedkoper en gezonder systeem, waar zowel de mens, de planeet als de welvaart beter van wordt.

Het volledige rapport is hier te downloaden.

Wat betekent gezondheid eigenlijk? – Dag 359

Als je geregeld mijn blogjes leest weet je dat ik gezonde biologische voeding belangrijk vind, daarom kweek ik ook mijn eigen voedsel. Ik ben van mening dat gezonde maar bovenal biologische voeding voor een belangrijk deel bijdraagt aan onze gezondheid. Toch merk ik iedere keer als ik het met mensen over gezond zijn heb, dat er door iedereen anders tegenaan wordt gekeken. Iedereen definieert gezondheid anders.

Oudere met rollatorZo woont er bij ons in het dorp een dame die altijd zeer kordaat met haar rollator op pad gaat. Iemand zei onlangs dat ze al over de 90 jaar is. Ik was perplex. Als ik had moeten schatten had ik haar ergens in de 70 gegeven. Zo wil ik ook oud worden heb ik mij al jaren geleden voorgenomen. Een tante van mij die inmiddels bijna 80 jaar is en ook nog een redelijk gezonde indruk maakt ervaart zelf dat haar gezondheid slecht is. Ze kan namelijk niet meer zoveel, concludeert ze zelf. Maar ze woont nog zelfstandig, ze kookt zelf en onderhoudt zelf haar tuin. Ze heeft alleen een paar uurtjes huishoudelijke hulp per week. Dus zo slecht gaat het nu ook weer niet met haar. Maar zij vergelijkt zichzelf met hoe ze vroeger was en kan niet accepteren dat ze niet alles meer kan.

En daar zit hem de crux. Je zelfbeeld bepaalt voor een groot gedeelte hoe gezond en gelukkig je je voelt. Dus vanuit die optiek maakt het dus helemaal niet uit of ik biologisch eet of niet, maar ik voel mij er gewoon beter bij, daar wordt ik gelukkig van. Daarom zal ik het ook niemand opdringen, iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen gezondheid.

Met belangstelling las ik daarom ook het artikel in de NRC van afgelopen zaterdag 17 januari 2015 “Het is druk in de darmen” over de populariteit van poep, darmen en de darmflora en wat je daar zoals aan kunt doen of onderzoeken. Onderwerpen als probiotica, sapvasten en klysma’s passeerden de revue. Ik las zelfs dat je een poeptransplantatie kunt ondergaan.

In het artikel wordt aangeraden om niet meer dan een paar dagen te vasten omdat anders het spierweefsel wordt afgebroken. Daar had ik nog nooit van gehoord. In de twintig jaar dat ik nu jaarlijks een of twee keer vast heb ik nog nooit problemen met mijn spieren gehad. Of is dat verbeelding? Ook voor de werking van probiotica is geen bewijs dat het effectief is. Over kefir wordt daarbij niet gerept maar alleen de kant-en-klare gezondheidsyoghurts worden besproken. Ach ik heb er zo mijn eigen gedachten bij.

Mijn devies is: iedereen moet gewoon doen waar hij of zij zich het prettigst bij voelt daar gaat het om. Zit het niet allemaal tussen onze oren?

 

De optimist – Dag 358

Het was de laatste dagen behoorlijk koud. Niet voor niets luidt het gezegde: “Als de dagen gaan lengen gaan de nachten strengen”. Ik voelde het tot in mijn botten. Zelfs dicht bij de warme kachel deed de intense kou niet verdwijnen. Ondanks de warme sokken in bed had ik nog koude voeten. Ik was niet de enige, mijn zoon had zelfs een extra dekbed op zijn bed gegooid. Dat vond ik weer wat overdreven, maar goed, hij slaapt aan de noordoostkant van het huis en ik moet wel zeggen daar is het ook extreem koud.

Onlangs was mijn zoon met school een dagje wezen schaatsen. Door de berichten dat gisteren de eerste schaatsenrijders in Friesland zich al op het ijs hadden begeven zei hij gisteravond: “Mam, ik ga mijn schaatsen vast opzoeken”. “Ja hoor jongen je doet maar” riep ik hem na terwijl hij naar de zolder verdween. Gelukkig zag hij mijn gefronste wenkbrauwen niet. Als ik iets niet verwacht is het wel schaatsweer.

Achtertuin 24jan2015

 

 

Maar wat een verrassing vanmorgen bij het opstaan. Ik lag nog in bed toen ik geroezemoes hoorde op de overloop. De jongens waren ergens enthousiast over. Dus ging ik even poolshoogte nemen. Vanaf onze overloop kijk je zo de tuin in dus wist ik gelijk waar ze het over hadden. Alles was wit. Dat is altijd een bijzondere gewaarwording om naar bed te gaan als alles nog groen is en wakker worden in een witte wereld.

De jongens togen gelijk naar buiten, de jonge katten er gelijk achteraan. Vooral Bella, nu negen maanden oud, hipte als een haasje door de sneeuw. “Mam, het is helemaal niet koud meer”, constateerde mijn zoon. Inderdaad was de intense kou uit de lucht. Het was zo geweldig mooi buiten. Sneeuw maakt dat het licht en het geluid anders is. De serene rust had een betoverend effect, zeker toen de zon zich erbij voegde.

Maar aan het eind van de middag was het enthousiasme verdwenen bij de jongens. De witte wereld was in een paar uur weer opgelost. “Jammer hoor nu kunnen we het schaatsen wel weer vergeten”, was de conclusie van mijn jongste zoon. “Ach jongen je hebt nog een heel leven voor je er komt vast nog ijs genoeg”, stelde ik hem gerust. Maar diep in mijn hart maak ik mij toch een beetje zorgen en weet ik het nog zo net niet of wij ooit nog kunnen schaatsen.

Voedsel vindt je overal – Dag 357

We realiseren ons te weinig dat veel planten in onze omgeving eetbaar zijn. Dat is natuurlijk niet vreemd want onze voorouders die als jager-verzamelaar in de weide wereld rondtrokken wisten heel goed wat zij konden eten om te overleven. Vooral ook wat wanneer te oogsten was. Wij zijn deze kennis volledig kwijtgeraakt, we weten niet meer welke planten eetbaar zijn en hoe ze smaken. Om daar achter te komen is ook niet zo eenvoudig en vereist wat studie.

Distels met vlinders

Eigen foto: Distels met vlinders

Er zijn steeds meer mensen die als aanvulling op hun dagelijkse voeding wilde planten plukken in de natuur. Maar er zitten best wat haken en ogen aan het wildplukken. Volgens de wet mag je niet zomaar overal planten plukken, op straffe van een geldboete. De grond waar ze opstaan is altijd van iemand en die moet toestemming geven. Als kind heb ik al geleerd om geen planten te plukken op wandelingen, want als iedereen dat zou doen, kreeg ik te horen, dan was de natuur gauw kaal.

Met respect omgaan met de natuur is daarom belangrijk. Je moet ook goede kennis hebben want een giftige plant is zo geplukt. Ook is het belangrijk om niet zomaar alles te plukken. Om de diversiteit te behouden is het raadzaam om van de planten die je tegenkomt maar een klein gedeelte mee te nemen. Als iedereen ongebreideld gaat plukken kan je je natuurlijk voorstellen dat er niets meer overblijft van de wilde planten, wat de biodiversiteit weer kan schaden.

Na de wandeling smullen maar (eigen foto)

Na de wandeling smullen maar (eigen foto)

Er zijn vele boeken te vinden over eetbare wilde planten. Als je de natuur in gaat om wilde planten te plukken is het raadzaam om een boek bij de hand te hebben zodat je weet wat eetbaar of giftig is. Veel handiger is het om onder begeleiding de natuur in te trekken. Bij mij in het dorp woont een vrouw die regelmatig wandeltochten organiseert, gewoon hier in de buurt. Ik ben een keer met haar op pad geweest en dat was uitermate leerzaam. Na aflopen hebben we samen een salade gemaakt en gegeten van de wilde planten die we zelf geplukt hadden. Helaas lukt het mij te weinig om met haar mee te gaan, maar het is wel mijn ambitie om er nog meer over te weten te komen.

Zoals we vaak kunnen lezen staat de biodiversiteit in Nederland onder druk. Als je ook in je eigen omgeving kijkt is Nederland net een aangeharkt park. Iedere gemeente heeft de opdracht om de natuur te beheren of liever gezegd beheersen en dat doen ze meestal door met grote machines alles te maaien wat ze tegenkomen. Dat is uitermate jammer omdat dat de biodiversiteit niet ten goede komt. Veel wilde planten worden weggemaaid en zijn daardoor minder in staat zich voort te planten.

Om de natuur en de biodiversiteit een handje te helpen is het mijn ambitie op ons eigen terrein zo min mogelijk in te grijpen en de natuur de vrije loop te geven. Dat scheelt ook nog eens heel wat werk. Een buurman merkte laatst op dat hij dat ongewenst vindt omdat daardoor het onkruid naar hem overwaait. Dat geeft al aan hoe het reguliere denken over de natuur in elkaar zit. De boeren in mijn omgeving willen gras oogsten, geen onkruid. Maar als je je realiseert hoe smaakvol veel ‘onkruid’ is dan kijk je er met andere ogen naar. Hebben de boeren zich eigenlijk wel eens afgevraagd wat hun dieren eigenlijk lekker vinden?

Op internet zijn veel filmpjes te vinden over eetbare wilde planten, ook handig om er meer over te weten te komen. Zelfs nu in de winter zijn planten te oogsten dat laat de volgende film zien.


 

Sascha Kleinen heeft meer filmpjes gemaakt, bekijk hier zijn site. Leuk om te bekijken.

2015 het jaar van de bodem – Dag 356

Alles begint bij de bodem. Als je dat een beetje op z’n Italiaans uitspreekt moet ik altijd denken aan de pizzabakker die in een reclamespotje zijn heerlijk krokante pizzabodems aanprijst. Vooral de toevoeging dat alle andere pizza’s altijd naar karton smaken was voor mij genoeg om de kant-en-klaar-pizza’s te vermijden. Zoals ik zoveel mogelijk bewerkte voeding probeer te vermijden. Over een ding ben ik het eens met de Italiaanse pizzabakker: het begint bij een goede bodem.

Jaar-van-de-Bodem2015 is door de FAO van de Verenigde Naties uitgeroepen tot internationaal jaar van de bodem. Door de groei van de wereldbevolking, de toenemende bedrijvigheid en de klimaatverandering komt de beschikbaarheid van vruchtbare grond steeds meer onder druk te staan. De industriële landbouw met zijn grootschalige monocultuur en zware landbouwwerktuigen hebben negatieve impact op de bodemvruchtbaarheid. Veel van de vruchtbare toplaag gaat per jaar verloren. Als we zo doorgaan is over 60 jaar alle vruchtbare grond verdwenen en kunnen we geen voedsel meer verbouwen.

Omdat wij met ons voedsel volledig afhankelijk zijn van beschikbare vruchtbare grond wordt het hoog tijd dat er aandacht gegeven wordt aan het belang van een goede bodem. In Nederland is een speciale website in het leven geroepen om ruchtbaarheid te geven aan het initiatief. Maar eigenlijk vind ik de inhoud nog wat mager. Ik hoop dat er nog een aantal interessante acties volgend dit jaar, dan ben ik graag bereid daar aandacht aan te besteden.

HumusLeuk is de aparte facebookpagina waar humus aandacht vraagt voor de grond en waar je een petitie kunt tekenen. Doe net als ik en teken mee! In België pakken ze het al wat serieuzer aan. De website houdt ook nog niet over maar daar is de centrale overheid de initiatiefnemer met een aftrap door de Minister van Omgeving, Natuur en Landbouw. Op de Engelse site vond ik een uiterste informatief en aansprekend filmpje (zie onderaan).

Afijn het hele jaar door zal aandacht besteed worden aan de bodem met als doel het belang van een gezonde bodem te onderstrepen. Willen we met z’n allen overleven dan zullen we stil moeten staan bij de gevolgen van de destructie die nu gaande is en de mogelijkheden die er zijn om over te stappen op duurzame landbouw. Pas als we het belang inzien zijn we bereid om iets meer te betalen voor eerlijke, gezonde en duurzame voeding. Wij hebben het zelf in de hand.