Struikfuchsia, rattenpisziekte en klimaatverandering

Wat een heerlijk weer is het nog! Eind september en ik loop nog steeds met blote armen buiten. Vanmorgen zei iemand dat het wat haar betreft tot eind van het jaar zo mag blijven. Op zich zou dat natuurlijk heel prettig zijn, maar er is ook een keerzijde aan het mooie weer. De natuur raakt er danig door van slag en het evenwicht van de planten- en dierenwereld raakt verstoord.

Struikfuchsia reikt tot aan het dak van de schuur

Struikfuchsia reikt tot aan het dak van de schuur

Ook dit jaar 2016 worden wederom weerrecords gebroken en het jaar is nog niet om. Mijn tuin is vanaf het natte voorjaar gewoon ontploft. Er is niet tegen het onkruid op te werken. De vaste struiken zijn groter dan ooit. Dat is vooral goed te zien aan de winterharde struikfuchsia, die normaal niet groter wordt dan 1,20 cm. Iedere winter sterft hij af tot aan de grond om in het voorjaar weer aan te groeien. Dit jaar is het totaal anders. De struik is zo hoog als de dakgoot van onze schuur, zeker 2 meter en zit nog altijd vol met bloemen. Zo mooi heb ik hem nog nooit gezien.

De zachte temperatuur van de afgelopen winter heeft voor behoorlijk veel overlast van ongedierte gezorgd. In korte tijd vingen onze katten vier bruine ratten. Een jongen uit het voetbalteam van mijn zoon liep, waarschijnlijk door het zwemmen in de plaatselijke natuurplas, de ziekte van Weil op – de rattenpisziekte – en lag een tijdje in kritieke toestand in het ziekenhuis. Gelukkig herstelt hij voorspoedig, maar de schrik zit er goed in.

Je zou denken dat door het natte voorjaar de oogst er wel bij vaart, maar niets is minder waar. Nooit eerder hebben we zo’n slechte oogst gehad. Oorzaak: de zachte winter en het verstoorde evenwicht in de natuur. Het vochtige voorjaar heeft een explosie aan naaktslakken teweeggebracht, die meedogenloos alles opvreten wat ze tegenkomen. Slechts een paar kropjes sla heb ik kunnen oogsten en van de kolen en de bonen is nagenoeg niets overgebleven. Zelfs de preiplanten hebben het voor een groot deel moeten ontgelden, evenals de bieten. De pompoenoogst is helemaal een drama, 75% van alle planten is opgegeten. Afijn zo kan ik nog wel even doorgaan.

Voor mij staat als een paal boven water dat er sprake is van klimaatverandering. In de afgelopen 14 jaar dat ik nu op het Betuwse platteland woon heb ik de natuur zien veranderen. Het weer is steeds onstuimiger en meer extreem geworden. Het is òf te droog òf te nat òf het waait te hard. Door de extreme regenval hebben wij onze dakgoten moeten verbreden en het afwateringsysteem moeten uitbreiden, omdat de enorme hoeveelheid water ineens niet kon worden afgevoerd waardoor onze tuin gewoon wegspoelde. Steeds vaker staat er water in onze kelder, voorheen was dat nooit het geval. Ook het glas van de schuur en de kassen moet het soms ontgelden door de stormen die om het huis teisteren.

Ik vraag mij af wat ons te wachten staat als deze winter weer zacht wordt. Een beetje strenge vorst is mij zeer welkom. Straks verleren we het schaatsen nog. We gaan het zien.

Wil je weten welke weerrecords er nog meer gebroken zijn? Kijk dan op de volgende site.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s