Wat zijn de hanen stil?

Dat dacht ik vanmorgen bij het wakker worden. Meestal is het eerste wat opvalt bij het ontwaken het gekraai van de hanen. Maar vanmorgen niets van dat alles. Zou er wat aan de hand zijn, vroeg ik mij af. Bij het openen van de gordijnen ontwaarde ik een witte wereld. Eindelijk was ook hier de langverwachte sneeuw gevallen. Blijkbaar waren de kippen ook onder de indruk. Geen enkel geluid kwam er uit het kippenhok.

Haan in de sneeuw

Haan in de sneeuw

Om niets te missen van de mooie ochtend zijn we snel in de kleren geschoten om de natuur van dichtbij te bewonderen. De kippen hadden geen haast om het hok uit te komen. Pas nadat de grootste haan zijn angst had overwonnen volgde de rest. Altijd leuk om ‘voor het eerst sneeuw te zien’. Niet alleen voor jonge kinderen of jonge dieren is de verwondering voor een besneeuwde wereld groot, ook voor is het nog altijd bijzonder. Helaas was het te weinig voor een sneeuwpop en was de betovering na een paar uur al weer verbroken, toch was het mooi vandaag.

In de middag liepen we nog even door ons weiland alwaar dit jaar het permacultuurlandschap verder vorm gaat krijgen. Net als ieder jaar zit er ook nu weer een grote kolonie ganzen achter in de wei. Wat direct opvalt is dat ze vooral bij onze beide buren zitten en slechts een enkeling op onze grond, voorheen was mij dat niet eens zo opgevallen. Inmiddels weet ik waarom.

Onze buren hebben zich het afgelopen jaar verzet tegen de door de gemeente verleende vergunning voor het graven van onze vijver. De reden die ze aanvoerden was dat het muggen en ganzen aantrekt. In zijn betoog voerde de buurman aan dat ganzen dol zijn op eiwitrijk gras. Omdat in de uiterwaarden niet meer bemest wordt is daar het gras minder eiwitrijk dus zoeken de ganzen hun heil verderaf van de rivier. De buurman heeft met dit betoog zijn verweer tegen onze vijver zelf ondergraven want wij bemesten ook niet, vandaar dat de ganzen liever bij de buren zitten.

Ganzen in de wei bij de buren

Ganzen in de wei bij de buren

Bij het zien van al die ganzen vandaag moest ik natuurlijk weer denken aan het betoog van de buurman. Uiteindelijk zijn de bezwaren van onze buren ongegrond verklaard. De enige reden waarom wij een vergunning moesten aanvragen was het feit dat wij op archeologische grond willen graven dus moest er een archeologisch onderzoek plaatsvinden en dat was keurig uitgevoerd. We kunnen nu dus ongestoord de komende maanden met de vijver aan de slag.

Het fotograferen van de ganzen blijft lastig (zie foto), zodra ze ons in de verste verte aan zien komen vliegen ze al op. Als tip zou ik de buren mee willen geven (en ik weet dat ze mijn blogs lezen): gewoon niet bemesten met dierlijke mest dan gaan de ganzen vanzelf wel weer ergens anders grazen. De natuur heeft zo haar eigen spelregels.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s