No dig garden – Dag 351

Vandeweek kwam bericht uit Wageningen dat de natuur al weer een maand voorop loopt. Nog aan het nahijgen van de drukke kerstmaand was ik blij dat er nog even niets te doen is in de tuin. Maar dat gevoel was van korte duur, de aankondiging uit Wageningen liet mij niet meer los. Mijn zoon lag in bed met een griepvirus en ik was acuut besmet met het moestuinvirus. De hele week kon ik het niet laten om een aantal filmpje te bekijken, na te denken over het nieuwe teeltplan en heb ik al een lijstje gemaakt van wat ik absoluut wil gaan zaaien.

Voorjaar 2014

Tussen de bedden – Voorjaar 2014

Toch ga ik een aspect dit jaar anders doen dan voorheen. Dit jaar wil ik absoluut niet spitten in de moestuinbedden. Vorig jaar ben ik begonnen met het maken van vaste bedden, met daar tussendoor paadjes van karton en houtsnippers. Nou is dat nog niet helemaal lekker gegaan omdat na verloop van tijd het onkruid dwars door het karton heen kwam zetten. De contouren van de paadjes van vorig jaar liggen er nog dus probeer ik het dit jaar gewoon weer. De aanhouder wint tenslotte.

De bedden liggen er nu nog net zo bij als na de laatste oogst. Ik heb hooguit wat planten verwijderd en wat loszittend onkruid weggehaald, maar verder niets. In de permacultuur moet de grond bedekt zijn zodat de beestjes, de algen en de schimmels lekker beschut hun gang kunnen gaan. Daarom is het verboden om de grond te beroeren. Op zich lekker makkelijk, maar ja wat doe je met het onkruid wat er nu in de bedden zit?

De bedden nu met begroeiing en laatste oogst

De bedden nu met begroeiing en laatste oogst

Hoewel we heel zorgvuldig aan de opbouw van de bedden bezig geweest waren had ik toch behoorlijk veel last van onkruid. Blijkbaar bevat mijn compost teveel onkruidzaden, dus daar moet ik nog veel alerter op zijn. Inmiddels ben ik een nieuwe composthoop gestart en bouw hem heel zorgvuldig op. In verschillende lagen groen en bruin en luchtig met behulp van niet te dikke snoeihoutjes. Als het weer het toelaat gaat er deze week ook een laag koeienmest op uit een echte biologische potstal, wat ik nog over heb van vorig jaar.

De klei is zo ontzettend vruchtbaar alles komt de grond uit. Ieder sprietje onkruid heeft genoeg voeding en vocht om op te groeien (helaas). Vooral lastig is de zuring met zijn enorme stengels. Dat heb ik geweten. Aan het eind van de zomer was ik het zo zat dat ik met mijn stekertje aan de slag ging. Steken met rechts en uittrekken met links met een draaiende beweging. Na een paar dagen kon ik geen kraan, sleutel of dekseltje meer omdraaien. Foute boel want nu loop ik met een tennisarm bij de acupuncturist (wat overigens goed werkt, want na drie behandelingen kan ik al weer een potje open draaien).

Maar het is best spannend om niet te spitten. Ik kwam deze week een informatief filmpje tegen van Charles Dowding. Hij heeft geëxperimenteerd met omgespitte bedden en niet gespitte bedden. Zie hier zijn bevindingen.

Meer weten over Charles Dowding hij schreef boeken en hij heeft een website.

Advertenties

2 thoughts on “No dig garden – Dag 351

  1. Ben heel erg benieuwd hoe het je vergaat dit seizoen. Zelf probeer ik ook zo min mogelijk te spitten. Dat betekent dus veel schoffelen 😉 Ik heb nog niet genoeg compost om m’n tuin mee te bedekken, maar met m’n nieuwe composthopen moet dat in de toekomst wel gaan lukken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s