Een onverwacht kerstcadeau – Dag 321

Toen ik vanmiddag thuis kwam zat er een pakje van bol.com in de brievenbus. Ik dacht dat mijn man iets besteld had. Maar mijn naam stond erop. Nieuwsgierig maakte ik het open en begreep er eigenlijk niets van. De afgelopen dagen had ik wel boeken bekeken op internet waaronder bij bol.com. Had ik dan per ongeluk iets aangeklikt en besteld? Ik begreep er niets van.

Nog minder begreep ik het boek dat er in zat. “Gouden jaren” van Annegreet van Bergen. Ik bekeek de begeleidende brief in de verpakking en ontdekte dat het een kerstcadeautjes was van Non Nobis, het bedrijf waar ik in de Raad van Advies zitting heb. Nog nieuwsgieriger begon ik te bladeren. De ondertitel van het boek betreft: “Hoe ons dagelijks leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd”. Het fascineerde gelijk.

Het eerste dat ik willekeurig opsloeg was een plaatje met een paard met wagen en een tractor met het onderschrift: “1964 was een mijlpaal. In dat jaar werden er in de landbouw voor het eerst meer tractoren dan paarden gebruikt”. Mijn man is gek op dit soort boeken dat zal hij wel leuk vinden, dacht ik gelijk. Toen hij thuis kwam was hij inderdaad enthousiast. “Ja, ik heb over dat boek gelezen”, zei hij. Zijn vader had een gemengd bedrijf dus de eerste vraag die ik hem stelde was: “En wanneer zijn jullie van het paard met wagen overgegaan op een tractor?” In 1968 kocht zijn vader de eerste tractor.

En nu met ons permacultuur project zetten wij de volgende stap om zo min mogelijk gebruik te maken van de tractor. Niet omdat we alles weer met de hand gaan doen, maar omdat wij de natuur zijn eigen gang laat gaan. Sceptici zeggen dat wij terug gaan naar het verleden. Misschien hebben ze voor een deel gelijk, maar wij maken wel gebruik van de kennis en de ervaring van vandaag en de technologie van morgen.

Ook leuk om te vermelden is de opkomst van de panty’s. Toen mijn ouders trouwden in 1959 droeg mijn moeder, zeer vooruitstrevend, een korte trouwjurk. Haar zussen, vertelde mijn moeder altijd vol trots, vroegen zich verbaasd af waarom zij geen kousen droeg. Iedereen droeg kousen, veelal met een naad aan de achterkant. Mijn moeder had de primeur met haar ‘onzichtbare’ panty’s, die mijn vader voor haar had meegenomen uit Canada, alwaar hij net twee jaar bij de luchtmacht gediend had.

 

Advertenties

2 thoughts on “Een onverwacht kerstcadeau – Dag 321

  1. Panty’s, één van de bekendste uitingen van geplande slijtage.
    Nadat de ingeneurs nylon hadden uitgevonden werden ze terug gestuurd met de opdracht: “maak iets dat minder goed is, want anders verkopen we er niet genoeg van”

  2. Is het echt? Net als de gloeilampen. Nu weet ik waarom panty’s zo kort meegaan. Soms is één been in een nieuwe panty steken al genoeg om een ladder erin te krijgen. Ik draag ze steeds minder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s