Het leven is soms wreed – Dag 278

Afgelopen maandag kwam mijn zoon uit school met de vreselijke boodschap dat er in de buurt op weg naar school een 13-jarige jongen is omgekomen door een verkeersongeval. Hij is samen met zijn 16-jarige zus door een vrachtwagen aangereden op de provinciale weg tussen Geldermalsen en Culemborg. Hij lag volledig onder de vrachtwagen en zij aan de voorkant. Een oudere broer zag het gebeuren maar bleef gelukkig ongedeerd. Het meisje ligt in het ziekenhuis met onbekend letsel. Onze jongens zijn er vol van vooral doordat er steeds meer details bekend worden. Dat maakt het lastig.

rouw geschenkenEr zijn twee middelbare scholen vlak naast elkaar. De verongelukte kinderen zaten op de andere school dan die van mijn kinderen. Maar veel kinderen kennen elkaar, dat heb je zo hier op het platteland. De jongen speelde voetbal en zit in dezelfde competitie als een van mijn zonen. Over twee weken hadden ze tegen elkaar moeten spelen. Gisteren heb ik er de hele dag aan lopen denken, ik kreeg het maar niet uit mijn hoofd en iedere keer dat het door mijn hoofd flitste kreeg ik een brok in mijn keel. Het zal je kind maar zijn.

Het is zo’n gevaarlijke weg waar die kinderen aangereden zijn, maar de enige mogelijkheid om langs naar school te fietsen. Aan beide zijden staan bomen en het verkeer raast met 80 km/h langs. Ook menig automobilist heeft er al het leven gelaten. Iedere keer als ik met mijn kinderen over die weg rij dan druk ik ze op het hart dat als ze eenmaal hun rijbewijs hebben ze toch vooral voorzichtig moeten zijn op deze weg.

Gelukkig hebben mijn kinderen iets minder drukke wegen waarlangs ze naar school moeten fietsen, maar ook bij ons razen af en toe de grote landbouwmachines met gigantische wielen voorbij op veel te smalle landweggetjes. Ik ben niet zo’n bezorgde moeder, maar dit soort ongelukken halen je toch weer even uit je evenwicht. Het laat je beseffen hoe kwetsbaar we zijn en hoe gemakkelijk er iets mis kan gaan.

Ik wens de ouders en familie veel sterkte en wijsheid toe en dat ze niet ten onder gaan in hun verdriet. En hoop dat de zus weer helemaal herstelt.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s