De rolcontainer – Dag 268

Deze week zat ik niet lekker in mijn vel. Een week lang zijn er allerlei lastige dingen voorgevallen, zowel binnen de familie als in de werksfeer, die mij behoorlijk uit mijn evenwicht hebben gebracht. In plaats dat ik het deze week wat rustiger aan kon doen, vanwege de herfstvakantie van de kinderen, had ik het drukker dan ooit en liepen de emoties hoog op. Vrijdag barstte bij mij de bom en was ik niet te genieten. Ik heb er zelfs de halve nacht van wakker gelegen. Niet fijn als je al weer vroeg op moet om met de pompoenen op de markt te staan.

De door mijn zoon gemaakte Halloween pompoen.

De door mijn zoon gemaakte Halloween pompoen.

Op de markt aangekomen hadden de twee marktkramen waar ik tussen sta heel erg weinig ruimte overgelaten. De ene buurman heeft een sokkenkraam en heeft steevast bijna een kwart van de totale markt voor zichzelf en weigert pertinent om extra mee te bewegen. Op mijn herhaaldelijke verzoek om wat extra ruimte voor mijn kraampje heb ik al van alles naar mijn hoofd gekregen van hem. Met opmerkingen als “ach voor jou is het maar hobby” of “jij staat hier maar drie maanden per jaar dus heb je niets te vertellen” en “het is de afspraak dat wie het eerst komt het eerst maalt” weet hij de sfeer aardig te verpesten. Fijn hoor deze ‘collegialiteit’ op de markt zeker als je al niet lekker in je vel zit.

Maar gelukkig is het bijna Halloween en had ik een kar vol grote pompoenen bij mij. Mijn zoon had er een uitgesneden met een Halloween gezicht. Heel leuk. Dat deed de verkoop goed. Vele malen beter dan die van de sokkenboer (gerechtigheid?).

Thuisgekomen van de markt zei mijn man: “Stap maar in de auto, want ik heb een verrassing voor je!” We gingen naar zijn oom die na de sluiting van zijn fabriek wat spullen aan het opruimen is. Al een paar jaar roep ik dat het zo handig zou zijn om een rolcontainer te hebben zodat ik daar het fruit of de pompoenen op kan bewaren. Nu staan vaak de dozen en de manden her en der in de schuur en verlies ik vaak het overzicht, waardoor er nog wel eens wat over de datum geraakt voordat ik het opmerk.

Bij de fabriek aangekomen stond er een hele mooie rollende kar met planken erin. Veel mooier dan een rolcontainer en dus beter dan ik had durven dromen. Ze moesten allebei lachen om mijn enthousiasme, als een kind zo blij was ik. En nu staat hij te pronken in de schuur vol met pompoenen. Mijn dag kon niet meer stuk gisteren en de week is daarmee alsnog goed afgesloten. Ieder krijgt wat hij verdient, dacht ik stilletjes in mijzelf.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s