Kinderen als alleseters – Dag 260

Mijn kinderen zijn geen alleseters, dus ergens zijn wij als ouders de fout in gegaan wat het alles leren eten betreft. Toch aten ze toen ze heel klein waren wel van alles. Als ouders van je eerste baby moet je uitvinden wat zo’n kleintje moet eten en wat ze lekker vinden. Al gauw kom je dan bij de potjes kant-en-klare babyvoeding, omdat je – hoe naïef ook – denkt dat de fabrikanten er wel verstand van hebben. Als twee drukke werkende ouders grijp je dan al gauw naar het gemaksvoedsel – ook voor onszelf trouwens. Tot het moment dat wij de beste keukenhulp dat ooit is uitgevonden, de staafmixer, ontdekten.

SpruitjesAl gauw aten onze kleintjes met de pot mee. Even de staafmixer erop en de hap onderscheidde zich niet van de kant-en-klare potjes. Daarmee waren de potjes babyvoeding verleden tijd. Hoewel soms als noodmaatregel als wij onderweg waren of als we uit eten gingen, je kan immers van de kok in een restaurant niet verwachten dat hij de staafmixer zet in zijn met liefde bereidde maaltijd. Maar al snel was de staafmixer niet meer nodig en kregen ze gewoon een paar stukken handzame groenten op hun bord.

Inmiddels koken wij al weer heel wat jaren voornamelijk vegetarisch. Dat hebben de kinderen amper in de gaten. Hamburgers eet je bij McDonalds en dat wij daar geen fan van zijn is hun al jaren duidelijk, daarvoor hadden ze de familieleden die de kinderen – lekker makkelijk – mee uit eten namen of de kinderfeestjes. Tot voor kort was het ontbreken van vlees in onze maaltijden geen probleem.

Door de jaren heen hebben onze jongens wel voorkeuren ontwikkeld. Onze jongste lust niets wat groen is, hoe onhandig is dat wel niet. En onze oudste wil geen vis. So far so good. Maar nu is onze oudste in de pubertijd en wil hij vlees op tafel. “Al die ‘troep’ uit de moestuin, waarom eten we niet gewoon voedsel uit de winkel?” roept hij geregeld. Vervolgens noemt hij al zijn vrienden op waar ze wel gewoon iedere dag vlees eten. Opmerkingen van ons: “Dan ga je toch bij hun wonen!” helpen natuurlijk niets.

Met enige weemoed denk ik nog wel eens terug aan de staafmixer. Misschien moet ik hamburgers bakken door van alles uit de moestuin in de staafmixer tot een boetseerbare smurrie te kneden, te voorzien van hamburgerkruiden om vervolgens in boter te bakken in de koekenpan en te presenteren als ‘hamburger’. Tenslotte weet de vegetarische slager ook een heel assortiment mooie nep-vleesproducten te produceren.

De inspiratie voor deze blog deed ik op bij het lezen van het volgende twee artikelen:
New York Times
One world
 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s