Vandaag is het Wereldvoedseldag – Dag 258

Deze wereldvoedseldag staat in het teken van voedsel en met name is er aandacht voor de hoeveelheid voedsel die wij iedere dag verspillen. Een gemiddeld huishouden gooit per jaar zo’n €400,- aan voedsel weg. Dat is toch zonde. Maar schrijnend is het vooral omdat elders in de wereld veel mensen honger lijden. Deze dag is om daar eens bij stil te staan, want voedsel mag dan bij ons overmatig aanwezig zijn, wereldwijd is het nog steeds een grote uitdaging om iedereen iedere dag van voedsel te voorzien.

Voedselverspilling 1In ons land kan nog heel wat gedaan worden tegen het voorkomen van voedselverspilling door onder andere kritisch te zijn over de houdbaarheidsdata op de verpakkingen. Voedsel waarvan de datumaanduiding op de verpakking aangeeft dat het niet langer veilig is om te eten blijkt vaak nog goed te zijn. Door deze datum te verlengen hoeven we minder weg te gooien. Producten zoals rijst en thee zijn hiervan goede voorbeelden. Maar ook de versproducten als melk en eieren kunnen vaak langer mee.

Vandaag is er weinig te horen over deze dag in de media. Nog vorig jaar probeerde de Christen Unie een wet aan te laten nemen waardoor supermarkten hun niet verkoopbare voedsel kunnen weggeven aan de voedselbanken. Ook was er aandacht om de houdbaarheidsdata op de verpakkingen te herzien. Hiervoor is een intensieve samenwerking tussen producenten, supermarkten en de overheid noodzakelijk, dat kost dus tijd. Maar dit jaar hoor ik daar niets over.

Op een site die speciaal voor deze dag is opgezet zijn diverse projecten te zien die iets bijzonders doen met voeding. Bijvoorbeeld ‘Dineren uit de Prullenbak’ waarmee de organisatoren laten zien hoeveel lekkers er bereid kan worden van hetgeen we vroegtijdig weggooien. Zelf heb ik dat eens ervaren. De hapjes van groente en fruit dat er niet zo fris meer uitzag waren heerlijk. Een dorpje in de Betuwe laat zien hoe ze met plaatselijke voedsel zelfvoorzienend kunnen worden.

Zelf heb ik regelmatig discussies met mijn man over de voedselverspilling in ons gezin, hoewel die zeer gering is. Als ik kook snij ik veel meer groente om te bereiden dan hij. De prei bijvoorbeeld gaat bij mij inclusief het merendeel van het groen de pan in, hij snijdt het groen er af. Een lelijk blad van de snijbiet komt er bij hem niet in. Van de spruitjes haal ik maar heel af en toe een blaadje weg.

Ben ik minder kritisch op hoe de groente en fruit eruit ziet omdat ik het allemaal met liefde heb gekweekt? Ik weet het niet, maar ik denk heel vaak dat in vroeger tijden men vast ook niet kritisch kon zijn over de opbrengst uit de tuin. En al die perfect ogende en super gestileerde groente in de schappen van de supermarkt vind ik niet normaal. Aan mensen zit ook wel eens een vlekje. Toch?

Voor meer leuke acties rondom voedsel kijk je hier.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s