Pompoenverkoop aan de weg – Dag 219

Afgelopen vrijdag waren we uitgenodigd op een barbecue. Nu ben ik niet zo’n fan van barbecueën omdat ik geen vlees eet en de meeste mensen daar geen rekening mee houden, maar dat neem ik voor lief omwille van het gezelschap en een gezellige avond. Een van de dames vertelde over haar succesvolle pruimenverkoop aan de weg. Daar kan ik alleen maar van dromen. Bij ons kunnen mensen zelf pruimen plukken, maar dat levert toch niet zoveel op. Nu woont zij een stuk gunstiger op een fietsroute waar veel mensen gebruik van maken. Ik vertelde haar dat de pompoenoogst weer van start is gegaan. “Verkoop je ook aan de weg?” vroeg zei. “Nee dat durf ik niet zo goed” zei ik.

WP_001697Eigenlijk durf ik niet zo goed om zonder toezicht aan de straat te verkopen, ik heb er niet zo veel vertrouwen in dat het zomaar goed gaat. Toen ik hier net woonde en nog een ochtendkrant had werd een hele tijd onze krant uit de brievenbus gehaald. Onze brievenbus staat aan de weg en is niet makkelijk te zien vanaf ons huis. Aan de krantenbezorger lag het niet. Onze bus kon niet op slot dus een nieuwe brievenbus aangeschaft, maar die voldeed niet omdat hij niet makkelijk te vullen was waardoor alles er half uit bleef steken. Niet fijn natuurlijk met regen. Uiteindelijk zijn we overgegaan op een middagkrant en dat ging goed.

Dus vandaag waagde wij, gestimuleerd door het succes van onze vriendin, de stap om aan de weg te verkopen. Tafeltje, bord, verkoopwaar en geldbusje aan de weg gezet. Even later was ik in de moestuin bezig onkruid te wieden. Ik hoorde een vrouw op de fiets tegen haar man zeggen “O, kijk lekker pompoenen te koop.” Waarop de man zei: “Wat kan je daar nu mee?” “Nou lekker pompoensoep van maken” zei ze, maar ze fietsten door. Binnen een paar minuten waren ze terug. Ik hoorde het geld rammelen en ze fietsten verder. De eerste pompoenverkoop was een feit.

Even later stopte een auto en het duurde een hele tijd voor die weer verder ging. Ik wilde al gaan informeren of het lukte, toen de auto weer vertrok. Ik ging even poolshoogte nemen er waren 5 pompoenen meegenomen en er zat een twee euromunt  en twee muntstukken van 5 cent in het busje. Terwijl er 10 euro in had moeten zitten. Mijn vooroordeel was gelijk bevestigd. “Kom, kom” zei mijn man “je moet het een kans geven”. Maar ik was teleurgesteld.

Vanaf dat moment is de verkoop voorspoedig gegaan en hebben we heel wat pompoenen verkocht vandaag en de exacte hoeveelheid geld in het busje aangetroffen. Mijn vertrouwen is even op de proef gesteld maar uiteindelijk toch hersteld.

 

PS. Wil degene die ten onrechte de pompoenen heeft meegenomen voor te weinig geld alsnog het restant in de brievenbus deponeren, dat zou ik wel heel tof vinden.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s