Venijnige zuring en een zere arm – Dag 214

Werken in de tuin is niet altijd een pretje. In een van mijn eerste blogjes had ik door het verplanten van een boom behoorlijk pijn in mijn rug opgelopen. Nu heb ik last van mijn linkerarm, waarschijnlijk door het vele onkruid trekken. Eerst dacht ik dat het wel weer snel over zou zijn, maar het duurt toch langer dan gedacht. Ik denk dat ik een peesontsteking heb, ik kan niet eens een kopje optillen. Maar gelukkig heb ik mijn rechterarm nog.

Door de enorme regen in de maand augustus is het onkruid ook gigantisch gegroeid. De composthoop is nagenoeg verdubbeld. Het heeft mij heel wat uurtjes onkruid trekken gekost. Met een beetje schoffelen kom je er niet, zeker niet op de klei. Als de grond nat is dan is er geen doorkomen aan en daarbij blijft de helft van de meest venijnige planten nog in de grond zitten. Vooral het nare onkruid met lange penwortels zoals paardenbloem en zuring zijn uiterst venijnig, want als de wortel niet volledig wordt weggehaald dan komt hij gewoon weer op.

De Paardenbloem ga ik ieder jaar te lijf met mijn hele handig penschepje, een van mijn belangrijkste hulpmiddelen in de tuin. Ik steek het schepje recht naast de paardenbloem de grond in, wrik wat heen en weer en trek vervolgens met mijn linkerhand de paardenbloem met wortel en al uit. Maar dit jaar, waarschijnlijk weer door de zachte winter, heb ik enorm veel zuring in de tuin.

De kleinere zuringplanten zijn nog wel met het penschepje uit te steken, maar sommige wortels zijn wel 30 cm lang en dat lukt echt niet. De spa moet er dan aan te pas komen. Vaak zitten ze zo verstrikt in allerlei planten dat ze moeilijk te verwijderen is zonder de planten die ik niet kwijt wil te beschadigen. Dus nog een secuur werkje ook. Vandaar de zere arm.

Welke soort zuring het is kan ik niet goed achterhalen. Als ik zo het lijstje van de Duizendknoopfamilie bekijk op Wikipedia kom ik uit bij de Ridderzuring, maar of dit hem is weet ik niet. Ook heb ik meer dan anders een hoop Perzikkruid staan ook lid van de duizendknoopfamilie. Die ziet er nog wel leuk uit met zijn roze bloemen en is redelijk goed te verwijderen. Maar van de rest heb ik toch een wat bittere of liever gezegd zure smaak in de mond overgehouden en een pijnlijke arm.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s