Het ondoorzichtige woud aan keurmerken – Dag 208

Alles wat ik zelf kweek doe ik volgens strenge normen, hoewel ik geen certificering heb op mijn producten. Daarover schreef ik gisteren al. Mijn oogst is namelijk te klein om de hoge kosten voor een keurmerk te rechtvaardigen. De vraag naar duurzame voeding groeit nog iedere dag en de consument kijkt steeds nadrukkelijker naar keurmerken voor voeding. Maar de keuze voor verantwoord voedsel wordt ook weer ingewikkeld door de hoeveelheid verschillende keurmerken die er zijn.

KeurmerkenVoor biologische voeding houdt het niet op bij het EKO-keurmerk van Skal en Demeter voor BD, in het buitenland en op Europees niveau worden ook biologische keurmerken uitgegeven. Kijk alleen al eens naar de verschillende soorten eieren die er zijn. Zo zijn er scharreleieren, biologische eieren, vrije uitloopeieren, meergraneneieren en eieren met een graskeurmerk. Kun jij er nog wijs uit worden?

Op de volgende site zie je er een aantal op een rij: http://www.voedingswaar.nl/keurmerken.htm Maar ook voor vlees zijn weer bepaalde keurmerken. In het overzicht komt ook Max Havelaar voor dat een keurmerk is voor Fair Trade en dan hebben we ook nog Fair Trade Original wat eigenlijk een handelsmerk is. Maar ook op dit vakgebied ontstaan nieuwe keurmerken die claimen een eerlijke prijs te betalen aan boeren zoals: UTZ of Oké. En dan zien we ook nog het Rainforest Alliance keurmerk. Ik kan het zelf al bijna niet meer volgen, laat staan goed uitleggen waar de verschillen zitten.

Het keurmerk dat ik mis in de meeste overzichten is het keurmerk voor vis dat betreft het Marine Stewardship Council (MSC), wat garant staat voor duurzaam gevangen vis. Binnenkort komt er ook het ASC keurmerk bij voor duurzaam gekweekte vis en schelp- en schaaldieren. En natuurlijk zijn er ook nog de non-food keurmerken zoals Forest Stewardship Council, dat we natuurlijk kennen als FSC voor bijvoorbeeld papier, waarmee wordt aangegeven dat er niet lukraak bomen gekapt worden maar dat het verantwoord en gecontroleerd gebeurt met respect voor de natuur en de planeet.

Kortom: we kunnen als consument gemakkelijk de weg kwijt raken in het woud van de keurmerken, maar het maakt het leven voor de producenten er ook niet makkelijker op. Eigenlijk is het hier de omgekeerde wereld. Het zou veel eerlijker zijn als producten die belastend zijn voor het milieu een keurmerk moeten aanvragen. Een keurmerk kost namelijk veel geld en heel wat inspanning om het te verkrijgen en te behouden. Omdat ik zelf maar een kleine oogst heb is het voor mij niet rendabel een keurmerk aan te vragen, terwijl ik er meer dan gemiddeld aan voldoe. Voor kleinere producenten wordt de toegang tot de markt daarmee beperkt.

 

Advertenties

2 thoughts on “Het ondoorzichtige woud aan keurmerken – Dag 208

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s