Mag het ietsjes minder? – Dag 184

Mijn kinderen zijn dol op snoep of moet ik zeggen ‘kinderen zijn dol op snoep’. Want hoewel het lijkt of mijn kinderen eraan verslaafd zijn moet ik misschien wel aannemen dat het bij ander kinderen niet heel anders is. En als dat toch niet het geval is hoe krijgen andere ouders het voor elkaar om hun kinderen minder te laten snoepen? Bij ons lukt dat niet en bij tijd en wijle voelen wij ons hopeloze ouders en vragen wij ons af: “Waar en wanneer zijn wij in de fout gegaan?”.

Wij hebben onze kinderen eigenlijk nooit snoep gegeven. Zij aten net als wij wel eens een koekje of een chocolaatje, maar meer komt er bij ons het huis eigenlijk niet in. Wij hebben ze dus niet opgevoed met snoep. Is dat misschien onze fout geweest? Ook heb ik mij vanuit de oudercommissie bij de kinderopvang hard gemaakt voor het verbod op zoetwaren. De kinderen kregen fruit als tussendoortje. Maar ja bij oma’s, kinderfeestjes en Sinterklaasfeesten werden ze wel bloot gesteld aan snoepgoed. Maar daar kan ik als ouder weinig tegen inbrengen en zal ik ook niet bestrijden.

Bewijsmateriaal

Bewijsmateriaal

De grote verleiding begint al tijdens het boodschappen doen. Kinderen krijgen via de televisiereclame van alles voorgeschoteld en dat zien ze vervolgens weer terug in de supermarkt. Probeer dan de smeekbeden van de kinderen maar eens te weerstaan. Mij lukt dat aardig, mijn man al een stuk minder, maar oma en (suiker)tantes gaan voor de bijl.

Vooral de vieze Haribo-troep is favoriet bij onze kinderen. Als zo’n zak opengaat komt de chemische lucht je al tegemoet nog afgezien van de hoeveelheid suiker die erin zit. Hoewel ik er geen aspartaam in heb kunnen ontdekken vertrouw ik het snoepgoed voor geen meter. Het werkt zo verslavend dat de hele zak in een keer op moet. En alleen bij het zien van zo’n zak beginnen ze al te watertanden. Zelfs in de sportkantines zijn ze te vinden, te treurig voor woorden.

Inmiddels hebben ze zakgeld dus de middelen en de mogelijkheden om zelf naar de winkel te gaan om zakken zoetigheid in te slaan. En al heb ik vaak uitgelegd dat ze hun geld beter kunnen sparen om iets duurzaams te kopen dan uitgeven aan snoep helpt daar niet bij.

Niets is meer veilig bij ons in huis. Koop ik wat koekjes voor de koffievisite van de volgende dag moet ik constateren dat ze spoorloos zijn en dat ik mij vervolgens met een onbeholpen glimlachje moet verontschuldigen dat de visite het zonder iets lekkers moet stellen. Ondertussen kook ik van woede. Gevolg is dat ik iedere keer weer een nieuwe verstopplaats moet vinden om de haviken weg te houden en zelfs dan hebben ze een neus voor het lekkers. En zodra ze het opgegeten hebben laten ze de verpakkingen als trofeeën ergens stiekem achter, die ik bij het opruimen natuurlijk weer ergens ontdek (zie foto). Niet leuk.

Help wat doe ik verkeerd? Ik druk mijn kinderen voortdurend op het hart dat ze 80 jaar met hun gebit en hun lichaam toe moeten en dat ze daarom spaarzaam moeten zijn met zoete snoep (en vergeet de drankjes niet). Ik kan toch niet in mijn eentje een lobby beginnen tegen de snoepfabrikanten? Toch hierbij een oproep: Geachte heren snoepmakers, mag het ietsje minder suiker, zout en vet bevatten en wat meer gezonde elementen? Is dat teveel gevraagd?

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s