Een mol is verwoestender dan je lief is – Dag 176

Ik ben er heel erg voor om mijn natuurlijke omgeving zijn gang te laten gaan. En nagenoeg alle dieren zijn welkom in mijn tuin. Toch wil ik de tuin direct gelegen naast het huis er wel graag een beetje netjes uit laten zien, als een soort visitekaartje. Ik ben dol op Engelse tuinen met rozenperkjes, bloemenborders, buxushaagjes, hortensia’s en natuurlijk een goed gemaaid gazon. Nu is dat laatste al een uitdaging op zichzelf, want wonend op het platteland waait er van alles uit de weilanden over naar de tuin om nog maar te zwijgen van de toestroom van dieren die niet altijd gewenst zijn zoals mollen, hazen en konijnen.

Ook nu weer is het raak. De afgelopen week was er een mol in het gazon in de voortuin actief. Iedere ochtend als ik nog slaperig de trap af kwam was ik in een klap klaarwakker door de grote molshopen die de achterliggende nacht weer gegraven waren. Op zich ben ik heel blij met mollen in de omgeving, er zitten er ook genoeg, want ze houden de grond luchtig, een belangrijk gegeven op de klei. Maar waarom moeten ze mijn gazon meenemen? Het wordt er niet mooier op en het is nog eens erg verraderlijk omdat bij een wandeling door de tuin je gemakkelijk in een mollengang kan wegzakken en je enkel verzwikken.

Blijkbaar had onze kat de mol in de voortuin nog niet ontdekt dus moesten we daar zelf achteraan voordat ons gazon volledig geruïneerd zou zijn. Iedere avond zette mijn man een klem om de volgende morgen tot de conclusie te komen dat de mol de lachende derde was en even zo vrolijk om de klem gelopen was en een nieuwe gang gegraven.

Een week lang is mijn man bezig geweest om hem gevangen te krijgen. En het is nog een hele uitdaging om de klemmen zo te zetten dat onze kat er niet in blijft hangen. Ochtend na ochtend lachte de grote molshopen ons toe en was de mol ons te slim af. Maar een paar dagen geleden was het raak. En we weten inmiddels dat het om één mol ging want sinds de vangst is er geen molshoop meer opgekomen.

Mollen. Bijzondere beestjes zijn het wel. Ze zijn heel mooi om te zien met een mooie fluweelzachte diepzwarte vacht en van die kleine handjes. Maar juist die handjes hebben vernietigende kracht, want probeer zelf maar eens met je handen in de klei te graven.

Advertenties

3 thoughts on “Een mol is verwoestender dan je lief is – Dag 176

  1. Pingback: Met de winterjas aan voor de kachel – Dag 307 | Uit de Klei getrokken

  2. Dank voor de tip, we zullen er eens naar kijken. Inmiddels is onze kat zo bedreven in het vangen van mollen dat wij er bijna niet meer achteraan hoeven. De natuur lost het zelf op, zullen we maar zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s