Kort lontje – Dag 161

Vanmiddag moest ik in Geldermalsen, een dorp een eindje verderop, iets ophalen en maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om wat boodschappen te doen. Mijn jongste zoon ging mee want hij wilde alvast wat spullen hebben voor het nieuwe schooljaar, hij staat namelijk te trappelen om naar de middelbare school te gaan, een goed teken. Maar de boodschappenmiddag is mij niet goed bekomen en ik ben weer eens goed met beide benen op de grond gezet.

We wilden ergens parkeren, maar er was geen plaats, dus wachtten wij geduldig af tot er iemand weg zou gaan. De doorstroom is groot dus dat duurde niet lang. Het vrijgekomen plekje was alleen erg ongelukkig, half in een laurierstruik, mijn zoon stapte dus vast uit. Maar op het zelfde moment kwam er een betere plek vrij. Ik stond daar al goed voor dus wachtte tot die auto wegreed. Naast mij was een dikke zwarte BMW komen staan, ook van plan te parkeren. Toen de plek vrij was parkeerde ik mijn auto en stapte uit en wat ik toen naar mijn hoofd geslingerd kreeg is niet voor herhaling vatbaar.

Foto: Telegraaf

Foto: Telegraaf

Een dame, ik schat haar iets ouder dan ik, stapte op hoge poten de zwarte BMW uit en begon gelijk te schreeuwen en met haar armen te zwaaien en gooide naar mijn hoofd dat ik asociaal was omdat ik haar parkeerplek had ingenomen. Ons van geen kwaad bewust keken mijn zoon en ik elkaar aan van wat hebben we nu aan de fiets hangen. “O, sorry mevrouw, stond u naam op de parkeerplaats, dat had ik niet gezien” zei ik zo kalm mogelijk. “U wilde naar de andere parkeerplaats dus deze is van mij” gooide zij voor mijn voeten, “zo zijn de regels hier!” Als iemand zo ongenuanceerd tegen mij begint te schreeuwen wordt ik altijd doodkalm. “Waar staat dat dan, ik heb geen bordje met regels gezien?” vroeg ik haar quasi onnozel, waarop ze witheet werd en nog venijniger.

Haar dochter was inmiddels ook uitgestapt en begon mij ook uit te schelden. “Door u soort asociale mensen wordt onze samenleving nu verziekt”, begon de moeder weer. Vervolgens keek zij mij van top tot teen aan en zei: “U soort dure vrouwen denkt dat ze alles kunnen maken.” Huhh dure vrouw, ik? Ik rij met een 20 jaar oude auto, heb gewoon mijn dagelijkse kloffie aan, geen make-up op, platte schoenen aan en handen niet meer schoon te krijgen van werken in de tuin. Tja ik kan er ook niets aan doen dat ik superslank ben en dat alles wat ik aantrek mij goed staat. Enige jaloezie kan ik mij daarom wel voorstellen vanuit haar te gezette postuur. Het enige dat ik nog kon uitbrengen was “Moet u nodig zeggen met u dure auto” en vervolgens liepen wij weg. Ondertussen was er weer een plekje vrijgekomen, maar omdat ze zo druk bezig was mij zwart te maken, piepte er gauw een ander auto in. Woedend scheurde ze met een opgestoken middelvinger de parkeerplaats af.

Zolang ik hier in de Betuwe woon heb ik dit nog nooit meegemaakt. Voor mij is deze omgeving lekker rustig en relaxed, heel anders dan de randstad waar ik vandaan kom. Het was mij niet eerder opgevallen dat ook mensen hier in de buurt een kort lontje kunnen hebben. Toch voelde ik mij erg teleurgesteld en op mijn tenen getrapt. Ik zet mij in voor de samenleving en dan krijg je naar je hoofd geslingerd dat door jou de maatschappij wordt verziekt. Ik weet dat ook ik niet perfect ben, maar zo iets naar je hoofd geslingerd krijgen terwijl je met alle beste bedoelingen de wereld een beetje mooier wil maken is niet fijn.

Om mijn eigen gevoel weer een beetje op te vrolijken heb ik de volgende clip toegevoegd.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s