Hoe wordt voedsel weer het centrum van ons bestaan – Dag 153

We staan er te weinig bij stil waar ons voedsel vandaan komt. Vorig jaar augustus toen onze pruimen rijp waren werden in de plaatselijke supermarkt pruimen verkocht uit Spanje. Ik stond versteld. Hoe verzint iemand het om producten in te kopen die vele kilometers moeten afleggen, waarbij heel wat CO2 de atmosfeer in gestrooid wordt, om te verkopen in een gebied waar ze om de hoek groeien. Deze waanzin laat zien dat wij het contact met de natuur en ons voedsel volledig kwijt zijn.

Onlangs kwam ik een verhaal tegen van de Engelse Architect Carolyn Steel die zichzelf ‘Food Urbanist’ noemt. Zij laat heel beeldend zien hoe steden zich in de loop der eeuwen hebben ontwikkeld rondom de productie en distributie van voedsel. Haar verhaal sprak mij erg aan vooral omdat zij de permacultuur noemt als mogelijke oplossing voor de toekomst.

 

We denken er niet over na maar iedere dag worden er in een stad als London 30 miljoen maaltijden geserveerd. Denk je eens in wat voor logistiek proces daar achter zit. En dan hebben we het alleen nog maar over Londen. De verstedelijking zet door en tegen het jaar 2050 zullen er twee keer zoveel mensen in steden wonen als nu. Een nog grotere uitdaging om al het voedsel daar te krijgen en alle monden te voeden.

De verwachting is dat we tegen 2050 ook twee keer zoveel vlees consumeren dan nu het geval is. Als we bedenken dat een derde van al het voedsel dat we produceren gevoed wordt aan dieren om ons van vlees te kunnen voorzien dan kunnen we wel aannemen dat vlees eten een weinig efficiënte manier is om de wereldbevolking te voeden. Dat heeft een nog grotere aanslag op toekomstige productie van voedsel en zal verdere ontbossing tot gevolg hebben met desastreuse gevolgen voor ons klimaat.

Eens was voedsel het centrum van ons bestaan. Nu gaan we op zaterdag even snel op en neer naar de supermarkt laden onze kar vol en hebben voor ons gezin voor een hele week voedsel in huis. Omdat we ’s avonds weinig tijd hebben om het voedsel te bereiden moet het wel gemaksvoedsel zijn en snel op tafel kunnen staan. Waar eens het verkrijgen en bereiden van ons voedsel en de maaltijd een sociaal gebeuren was zitten we nu met ons bord op schoot voor de televisie. We zijn niet alleen het contact maar vooral ook het belang van voeding uit het oog verloren.

Ik probeer daar zelf verandering in te brengen. Door mijn project wil ik niet alleen mijn eigen relatie met de natuur en onze voeding verbeteren maar vooral ook die van anderen door er aandacht voor te vragen en ze erbij te betrekken waar mogelijk. Willen we alle monden kunnen blijven voeden moet het in de toekomst anders gaan en moeten we de waarde van voedsel weer gaan inzien en moet voedsel weer het centrum worden van ons bestaan, te beginnen vanaf morgen.

Advertenties

3 thoughts on “Hoe wordt voedsel weer het centrum van ons bestaan – Dag 153

    • Ja Sace, het kan en moet anders!
      Maar dat gaat wel gebeuren. De verandering hangt in de lucht. Als ik om mij heen kijk hoeveel mensen bewust gaan eten, meer aandacht besteden aan eten en een moestuin beginnen dan kan ik alleen maar glimlachen :-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s