Vergeten groenten – Dag 122

Sinds een paar jaar kweek ik snijbiet. Iemand tipte mij daar ooit over, omdat het zo lekker is en makkelijk te kweken. Ik had er nog nooit van gehoord, laat staan gegeten. Mijn moeder heeft het nooit klaar gemaakt en ik heb het ook nog nooit in de winkel zien liggen. Altijd geïnteresseerd om iets nieuws uit te proberen zette ik het in de tuin. En ik kan wel zeggen met groot succes. Ik kweek het voor in huis en als de zaaisels groot genoeg zijn zet ik ze in aparte potjes. Even een secuur werkje maar daarna geen omkijken meer aan. Inmiddels staan de plantjes al weer in de volle grond.

Het is niet alleen lekker maar ook een ontzettend mooie gewas om in de tuin te hebben. Het eerste jaar had ik alleen de groen-witte soort, ik wist niet beter en dacht dat dat het was. Maar het jaar erop zag ik een zakje gekleurde snijbiet staan. Dat was echt een verrassing en een aanwinst in de tuin. De stengels variëren in kleur van zacht oranje, via fel roze, tot diepgekleurd paars met groene bladeren. Het is niet alleen decoratief in de tuin maar ook op je bord.

Vorig jaar tipte iemand mij dat snijbiet tweejarig is en je het dus kunt laten staan. Dat heb ik gedaan met nog meer succes want (waarschijnlijk ook vanwege de zachte winter) we hebben tot op dag van vandaag snijbiet kunnen oogsten. Zowel de bladeren als de stengels zijn eetbaar. Van de eerste oogst zijn de jonge bladeren het lekkerst, maar naarmate de groei doorgaat zijn de stengels lekkerder en worden de bladeren wat stug. Maar op dit moment is hij aan het doorschieten en al bijna 2 meter hoog. Nu zijn de stengels nog wel eetbaar, maar beduidend minder en zijn de jonge bladeren weer lekkerder.

Ondertussen heb ik ook al weer jonge nieuwe planten in de volle grond gezet, die al bijna eetbaar zijn. Voor wie niet weet hoe snijbiet smaakt: het is qua smaak goed te vergelijken met spinazie. Een ander gewas dat bijna is vergeten is de pastinaak. Daarover heb ik al eerder een blogje geschreven omdat hij zo lastig is te kweken op de klei. Het afgelopen jaar had ik de pastinaak naast de snijbiet staan. Ook die hield het heel lang vol door de zachte winter. Maar is nu ook aan het doorschieten. De stengels krijgen inmiddels mooie gele bloemen en zijn al meer dan twee meter hoog. Ook de bloeiende pastinaak ziet er geweldig uit en ik kan net als bij de snijbiet binnenkort zaad oogsten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s