Katten en de Baron von Münchhausen – Dag 107

Afgelopen donderdagochtend, we waren amper uit bed, riep mijn jongste zoon “Pap, kom snel er is iets met Lous!” Vanaf de trap zag hij onze jonge poes in de tuin liggen, ze probeerde zich naar het huis te slepen en trok daarbij met haar rechterachterpoot. We legden haar voorzichtig in haar mand. Uiterlijk was er niets aan haar te zien. Ik inspecteerde haar lijfje en ontdekte ook niet echt iets. Zo op het eerste gezicht geen gebroken poot. Haar staartje hing wel heel slap en onze conclusie was dat ze iets aan haar rechterheup had. Haar mandje vond ze maar niets, met haar zere lijf kroop ze richting een fruitmand die in onze bijkeuken onder een tafel stond. Daar lag ze dan, veilig in de beschutting.

WP_001006

Lous in de fruitmand

Ons hele gezin was van slag, Lous’ broer Gino is twee maanden geleden doodgereden, haar willen we absoluut niet kwijt. Maar de dagelijkse beslommeringen lieten niet toe dat we er al te lang bij stilstonden. Binnen een uur waren we allemaal de deur uit, het was niet anders. Hoewel het mij aan het hart ging om haar zo alleen achter te laten hadden we allemaal onze verplichtingen. Rond het middaguur was ik weer thuis en kon even bij haar kijken, maar moest al snel weer de deur uit om pas laat in de avond weer thuis te komen. Hoewel ze een hele rustige indruk maakte en wel wilde eten en drinken zat het mij toch niet lekker tijdens de bijeenkomst waar ik was. Ik nam mijzelf voor om de volgende ochtend maar even bij de dierenarts langs te gaan.

Gelukkig kon ik al om 9.00 uur terecht. De dierenarts kon het niet helemaal goed thuisbrengen dus een röntgenfoto moest uitkomst bieden. ’s Middags kon ik haar weer ophalen. Het blijkt dat haar bekken gebroken is. Hoe dat is gekomen is onduidelijk, maar gezien de afstand die ze overbrugd moet hebben denken we dat ze niet is aangereden. Het is aannemelijker dat ze uit een boom is gevallen. Jonge katten, Lous wordt a.s. dinsdag een jaar, zijn erg kwetsbaar en een gebroken heup of bekken is maar zo gebeurd.

Nu moet ze 6 weken rust houden. Op dit moment is dat nog niet zo lastig omdat ze bijna niets kan. “Maar het kan een behoorlijk lastige opgave worden,” waarschuwde de dierenarts. Zij heeft het met haar eigen kat meegemaakt. Katten zijn zulke doorzetters die laten zich niet tegenhouden. “Ze kunnen zich als de Baron von Münchhausen bij zijn haren uit het moeras trekken,” merkte de dierenarts op. We hebben inmiddels een hondenbench te leen zodat ze daar de komende weken in kan verblijven.

Advertenties

One thought on “Katten en de Baron von Münchhausen – Dag 107

  1. Pingback: Nog meer kattenleed – Dag 113 | Uit de Klei getrokken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s