Watervoorziening – Dag 59

Om zelfvoorzienend te worden is ook de waterhuishouding van belang. Want niemand kan zonder water en zonder water geen voedsel. Wij zijn nog niet zo ver dat we zelfvoorzienend kunnen zijn omdat met name onze watervoorziening nog lang niet geregeld is. De vraag is of dat nodig is. We hebben in Nederland een hoge kwaliteit aan drinkwater tegen een acceptabele prijs, dus waarom zouden we het anders willen. De mogelijkheid om water uit de grond te pompen is een optie, maar zoals ik al in mijn eerdere blogje schreef is het water uit de bodem net als olie niet hernieuwbaar. Dus willen we niet aangesloten zijn op het waternet dan moeten we andere oplossingen bedenken.

WP_000730Om toch ergens te beginnen met de watervoorziening starten we bij de moestuin door regenwater op te vangen. Bij een kwekerij had ik naast een kas een grote waterbak gezien. Dat leek mij ook wel wat. Onze kas heeft een mooi afvoersysteem wat al heel wat water oplevert. We vonden een grote kunststof watertank op slechts 200 meter van ons huis. Mooier kon niet. Dit weekend hebben we hem naast de kas in de moestuin geïnstalleerd, hoewel er nog een stukje pijp moet komen om de afvoer definitie naar de tank te leiden. Dat doen we komend weekend, gelukkig is de regen nog ver te zoeken.

Toen wij hier een paar jaar geleden kwamen wonen hebben wij een nieuw heg aangelegd. De tuinman had ons op het hart gedrukt dat wij beslist moesten sproeien als de zomer erg warm zou zijn anders kon het wel eens misgaan met de heg. En inderdaad de zomer was warm. Dus stond ik iedere morgen met de tuinslang een 60 meter lange heg te besproeien. Met de hand was effectiever dan via een sproeier omdat het om een behoorlijke afstand ging. Het werd iedere morgen in alle vroegte een bijna meditatieve handeling die tot diepere gedachten leidde. Dus kwam ik tot de conclusie dat het toch wat vreemd was dat ik hier schoon drinkwater op de heg stond te gieten terwijl bij een flinke regenbui de dakgoten het water niet aankonden.

Toen tijdens een fikse regenbui het water letterlijk van de muren afdroop ben ik op onderzoek uitgegaan. Dus belde ik het waterbedrijf en legde uit dat we de enorme hoeveelheid water op de een of andere manier wilden opvangen. Of ze suggesties hadden. “Ik verbind u door”, kreeg ik te horen en niet een keer maar diverse malen, iedere keer moest ik opnieuw mijn verhaal doen en werd ik weer doorgestuurd van het zogeheten kassie naar de muur. Uiteindelijk trok ik de conclusie dat niemand ooit zo’n vraag had gesteld. Dat had ik weer.

Na nog een aantal organisaties gesproken te hebben kwam ik bij een technisch bureau die wel een watertank onder de grond in de tuin konden plaatsen. “Ja en hoe krijg ik dan het water uit de tank?” vroeg ik. Nou gewoon met een pomp. Tja dat was weer een mijl op zeven. Vandaar dat wij uiteindelijk een pomp hebben gekocht die we gewoon in de sloot hebben gehangen, waar al het regenwater van de dakgoten toch al naar toe vloeit. Zo kon het dus ook.

Overigens kan ik mij niet van de indruk onttrekken dat de toegenomen regenval met de klimaatverandering van doen heeft ondanks dat de wetenschap daar nog niet over uit is. Maar dat kan aan mij liggen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s