Monocultuur – Dag 55

De Verenigde Staten hebben al zeker sinds de Tweede Wereldoorlog een voorbeeldfunctie voor ons en voor veel andere landen in de wereld. Een wereldmacht spreekt altijd tot de verveelding. We voelen ons trots dat president Obama samen met premier Rutte tijdens de nucleaire top begin deze week wereldwijd op de voorpagina van alle toonaangevende kranten stond, gesitueerd voor de Nachtwacht. Ook wij willen gezien worden met de machtigen der aarde.

Foto: NRC

Foto: NRC

Maar is alles wat de VS laat zien wel een voorbeeldfunctie waard? Gisteravond waren wij ter gelegenheid van de verjaardag van mijn schoonzus uitgenodigd voor de film: “De Wolf van Wall Street”. Deze film laat goed zien wat het gevolg is van het blijven stimuleren en najagen van de ‘American Dream’. Het leidt tot excessen met dramatische onmenselijke gevolgen. Geld verdienen is en blijft een groot goed in de Verenigde Staten. Niet alleen de bankensector is daardoor uitgegroeid tot een kind met een waterhoofd, maar ook de manier waarop landbouw bedreven wordt en hoe met de natuur omgesprongen wordt, laat de keerzijde van de medaille zien.

Wie kent niet die plaatjes van immens hectare grond waar enorme combines het graan oogsten? Natuurlijk is het zeer efficiënt om veel dezelfde gewassen bij elkaar te zetten en met behulp van groot materieel in een mum van tijd geoogst te hebben. Maar er is ook een keerzijde. Hele gebieden zijn door de intensieve landbouw onvruchtbaar geworden. Van grote gebieden in de VS is de toplaag van de bodem vernietigd en weggewaaid waardoor er niets meer groeit. Ook het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen hebben de grond uitgeput, zodat de grond geen waarde meer heeft.

Helaas nemen wij dit soort voorbeelden over. Ook bij ons wordt de waarde van de natuur steeds meer ondergeschikt aan de economische waarde van hetgeen erop verbouwd wordt. Vanuit Brussel wordt nog altijd meer subsidie verstrekt voor investeringen in grootschalige landbouw in plaats van kleinschalige projecten en diversiteit. Daarmee wordt meer voorrang gegeven aan een monocultuur omdat dat meer voedsel oplevert. Misschien goed voor de korte termijn maar we hebben steeds meer kunstgrepen nodig om dit systeem in stand te houden waardoor we op de lange termijn de volgende generaties opzadelen met de gevolgen.

Waar ik mij naast de subsidie voor grootschaligheid vooral druk om maak zijn de Trans-Atlantische Handels- en Investeringsonderhandelingen (TTIP) die al bijna een jaar gaande zijn tussen de VS en EU en die vooral achter gesloten deuren plaatsvindt. Op zich een goed streven om de handelsbetrekkingen te versterken waardoor de Amerikaanse en Europese economieën kunnen worden verstevigd, uitgebreid en belemmeringen opgeheven, maar daarmee kijken we alleen naar de economische waarde. Er zit ook een hele duidelijke keerzijde aan het verdrag, want we geven hiermee bedrijven als Monsanto vrij spel op de Europese markt. Dus halen we met TTIP de grootschaligheid en de monocultuur binnen ten koste van onze verscheidenheid en diversiteit, dat wat Europa juist zo uniek maakt ten opzichte van de VS.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s