Voorjaar in beeld – Dag 36

Eigenlijk hebben we helemaal geen winter gehad en glijden we gevoeglijk het voorjaar in. Twee jaar geleden was dat wel anders toen was de winter normaal maar hadden we nog heel laat vorst. Daardoor hadden we dat jaar bijna geen fruit, dus ook geen jam en geen appelmoes. Ook diverse hagen zijn toen kapot gevroren, waaronder twee vlinderbomen, heel jammer. Van alle bomen was de sapstroom al op gang gekomen omdat het al vrij zacht was en ineens door de plotselinge vorst is de sapstroom bevroren. Sommige fruittelers die echt afhankelijk zijn van de opbrengst van het fruit zetten uit voorzorg de sproeiers aan zodat de bomen worden ingepakt in een laagje ijs. Met als  resultaat schitterende ijspaleizen. Hoewel er de laatste dagen nachtvorst is ben ik er nu niet zo bang voor, alle overgebleven groente en kruiden staan er nog steeds prima bij.

Maar vandaag was het echt volop voorjaar. De Bilt meldt de warmste 8 maart ooit, 15,2 °C. Voor mij staat vast dat het klimaat aan het veranderen is, hoewel de wetenschappers er niet van overtuigd zijn. Sinds ik hier woon zie ik het klimaat veranderen. En ieder jaar worden records gebroken. Dat motiveert mij iedere keer weer om door te gaan met waar ik mee bezig ben. Zuinig zijn voor de aarde en zuinig omspringen met energie.

WP_000625Door het zachte weer heb ik voor het eerst dit jaar de was buiten kunnen drogen. Wat een genot is dat, alles ruikt dan zo lekker. Vanavond doe ik gelijk de buiten gedroogde kussenslopen op het bed dat slaapt zoveel lekkerder. En natuurlijk scheelt het aan energie, want binnen drogen lukt niet altijd dus moeten we wel eens gebruik maken van de wasdroger of de luchtontvochtiger. Het alternatief is rekken voor de kachel, zoals mijn moeder heel in het begin deed toen wij nog geen verwarming hadden. Maar dat gaat mij toch te ver. Als het moet dan moet het maar liever niet.

Wij zijn vandaag ook druk in de weer geweest in de tuin. De moestuinkriebels bereiken hun toppunt  met dit soort temperaturen. Het liefst zou ik van alles in de tuin willen planten, maar daarvoor is het echt nog te vroeg. Het zaaien is nu activiteit nummer 1 en het uitpoten moet nog even wachten. Ik heb wel al spinazie in de volle grond gezaaid maar dan in de kas. Morgen kijken we of er nog meer de kas in kan, maar dat vind ik lastig omdat het nog zo vroeg in het jaar is. En nu overmoedig raken kan funest zijn.

Ondanks het mooie weer was het toch lastig de destructie aan de overkant van de weg (zie mijn blogje van gisteren) van mij af te zetten. Als ik in de moestuin ben kijk ik er op uit. Ook kwamen er diverse mensen voorbij die allemaal onthutst en ontstelt waren over de gang van zaken. Tweederde van de boomgaard is nu omgehaald. Niets maar dan ook niets aan te doen. Mijn gevoel schommelde heen en weer. Aan de ene kant is er de gedachte: ik probeer de wereld een beetje mooier te maken en in mijn blikveld wordt de boel gewoon afgebroken. En aan de andere kant motiveert het mij om toch door te gaan waar ik mee bezig ben. Maar het blijft lastig en ook ik heb mijn zwakke momenten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s