De veelzijdige knotwilg – Dag 12

Een paar jaar geleden hebben wij advies gehad van Landschapsbeheer Gelderland om ons terrein wat voornamelijk bestaat uit grasland om te vormen tot het natuurlijke landschap. Daar was ook subsidie voor beschikbaar. Dat klonk ons natuurlijk aantrekkelijk in de oren. Dus gingen wij aan de slag om een plan te maken. Uiteindelijk zijn wij niet verder gekomen dan het adviesgesprek, want onze ambities waren groter dan onze portemonnee.

Om ons plan tot uitvoer te brengen moesten wij naast de subsidie zelf ook een flink stuk investeren. Op zich niets mis mee, maar het ging wel om een hoop geld en daarnaast een hoop werk om te voldoen aan alle regels en de verantwoording van de subsidie. Daar zagen wij niet echt voordelen aan. Maar eigenlijk was de belangrijkste rede om er niet aan mee te doen de strikte keuze van de begroeiing. Het Gelders Landschap bestaat vooral uit hoogstamfruit, meidoorn, sleedoorn, hondsroos, houtwallen en dergelijke. Vooral veel struiken dus. En wij wilden vooral bomen.

WP_000517Toch hebben we besloten om er mee aan de slag te gaan, op onze manier dan, zonder subsidie en op een veel lager tempo. Tussentijds hebben wij nog meegedaan aan een project van de gemeente om hoogstamfruit in ere te herstellen. Denk je aan het Nederlandse landschap dan zie je sloten met knotwilgen voor je. Dat wilden wij ook, dus die waren in het plan opgenomen. Dat is het eerste waar wij mee aan de slag gegaan zijn. Wij hadden er al een staan en daar komt ieder jaar behoorlijk wat snoeiafval vanaf. En eens in de drie à vier jaar gaat alles eraf, zoals ook deze winter (zie foto).

Met het snoeiafval van de knotwilg kan van alles worden gedaan. De dikste takken hebben wij een paar weken in de sloot gezet waardoor ze wortels kregen, waarna we ze langs de sloot hebben uitgeplant. Van de iets dunnere en meest rechte takken maken we ieder jaar bonenstaken. Wat overblijft gaat door de houtversnipperaar en wordt dus weer compost op de tuin. Het is mogelijk om de twijgjes te gebruiken om van alles van te vlechten. Maar daar moet ik mij nog eens in verdiepen hoe dat precies werkt. De volgende bomen die we langs de sloot gaan planten zijn essen, ook die kunnen worden geknot, waar weer ander hout vanaf komt dat heel geschikt is om te verstoken in de houtkachel.

Inmiddels is ons plan nog ambitieuzer geworden en willen we er een permacultuur landschap van maken. Vandaar mijn 365 dagen bloggen project om het ook daadwerkelijk in gang te zetten. Ook daar zullen we het nodige geld in moeten steken, maar we zien wel waar we uitkomen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s