Eerlijke handel – Dag 6

Vanavond geef ik bij de gemeente Buren een workshop over fairtrade in het kader van de Campagne Fairtrade Gemeente. De ambities zijn hoog want de gemeente Buren wil nog dit jaar de titel Fairtrade Gemeente halen. Dat betekent even flink aanpoten voor de werkgroep. Zelf ben ik eerder betrokken geweest bij de campagne van de gemeente Culemborg en heb ik er mede voor gezorgd dat zij in 2010 de titel kreeg.

Fairtrade CulemborgOm zelfvoorzienend te worden is handel drijven met het buitenland niet nodig zou je zeggen. Maar hoe moet dat dan met mijn dagelijkse onmisbare kopjes koffie en thee? Niet meer drinken is geen optie dan schieten we te ver door naar het verleden dat we al lang achter ons gelaten hebben. Maar we moeten ons realiseren dat niet alles wat we eten en drinken in Nederland verbouwd kan worden zoals rijst, diverse vruchten en kruiden. Daar is internationale handel voor nodig, maar ik kies er wel voor dat het daarbij om eerlijke handel gaat.

Eerlijke handel is de handel waarbij de boer een eerlijke prijs betaald krijgt voor zijn product. En daar is door de eeuwen heen veel mis gegaan. Veel producten uit ontwikkelingslanden zijn onderbetaald geweest waardoor de bevolking ter plaatse geen goed duurzaam bestaan heeft kunnen opbouwen. Het Westen heeft al sinds de 17e eeuw veel producten en grondstoffen uit ontwikkelingslanden gehaald, maar de honger en armoede zijn daar nog steeds niet uitgebannen.

Vanaf de jaren ’50 zijn we gaan inzien dat we ‘de derde wereld’, zoals we dat toen noemden, te weten de landen naast de machtsblokken NAVO en Warschaupact, moesten helpen ontwikkelen. Toen ik op de kleuterschool zat kreeg ik geregeld een dubbeltje mee voor de arme zwarte kindjes met de dikke hongerbuikjes in Biafra. Blijkbaar heeft dat toen al zo’n indruk gemaakt want het is een van de weinig dingen die ik mij uit die tijd herinner.

Al jaren zijn er talloze non-profit- en goede doelenorganisaties bezig met ontwikkelingswerk. In mijn ogen is het geld geven aan deze organisaties eigenlijk niets anders dan het afkopen van ons schuldgevoel omdat we delen van de wereld door de eeuwen heen hebben uitgebuit. Maar het louter geven van geld is de weg van de minste weerstand en lost eigenlijk helemaal niets op. De rijke landen werpen zich op als weldoener (verdienen er zelf ook nog goed aan) en de ontwikkelingslanden worden in gijzeling gehouden door hun afhankelijkheidspositie, waarbij ook nog eens veel geld naar de machthebbers gaat en de echte armen alsnog met lege handen achterblijven.

Onze overheid is ook al decennia lang bezig met ontwikkelingssamenwerking. Maar vanwege de crisis staat deze hulpploumen-nov12 onder druk omdat er (te) veel geld gaat naar arme landen terwijl de armoede in ons eigen land oploopt. Daarom vind ik het heel belangrijk dat we niet slechts geld geven maar dat we daadwerkelijk gaan samenwerken in een eerlijke handelsrelatie. De rol van minister Lilianne Ploumen is in dit opzicht al duidelijk een stap in de goede richting.

Door mijn betrokkenheid bij de activiteiten van Fairtrade ben ik gaan inzien dat ontwikkelingssamenwerking anders kan. De fairtradeorganisatie betaalt een eerlijke prijs en helpt boeren ter plaatse om de kwaliteit van hun product te verhogen en biedt de gemeenschap de mogelijkheden hun welvaart te verbeteren. Een pure win-win situatie. Door het kopen van fairtrade producten zijn we heel direct en actief in staat om iets terug te doen en helpen we de armoede in de wereld te verminderen.

Dus ook eerlijke handel hoort in mijn activiteiten om de wereld een beetje mooier te maken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s