Wereldgeluksdag

Op initiatief van het Aziatische koninkrijk Bhutan, het enige land ter wereld dat haar bruto nationaal product mede uitdrukt in de mate van welzijn van haar inwoners, genaamd bruto nationaal geluk, heeft de Verenigde Naties 20 maart uitgeroepen tot de internationale Dag van Geluk.

Vandaag werd weer het World Happiness Report gepresenteerd dat sinds 2012 jaarlijks door de VN wordt uitgebracht. Nederland staat op de 6e plaats van de gelukkigste landen ter wereld. Dit moet ons wakker schudden uit het gevoel dat we niet gelukkig zijn. Zeker in deze tijd van polarisatie en nationalisme is het gevoel van geluk vaak ver weg. Toch doen we het wereldwijd goed.

Het World Happiness Report is bedoeld ter aansporing van overheden om het beleid boven alles te richten op het vergroten van sociale vooruitgang, gemeten in het stijgend gevoel van welzijn en geluk. De landen die de lijst aanvoeren scoren hoog op aspecten als gelijkheid, vrijheid, gezondheid, iets voor een ander over hebben, de zorg voor elkaar en eerlijkheid. Daar horen wij dus ook bij!

Maar wereldwijd is nog veel te verbeteren. Dat wij boven aan de lijst staan geeft ons niet het recht om achterover te leunen. Het is onze taak om landen waar mensen het slechter hebben dan wij en zich minder veilig voelen dan wij, te helpen hun situatie te verbeteren. Ook over wat er beter kan in de wereld is een rapport verschenen, opgesteld door de OESO. Deze organisatie, bestaande uit 35 welvarende landen, zet zich in voor wereldwijde sociale en economische ontwikkeling.

Natuurlijk is deze 6e plaats heel goed, maar in 2013 stonden we nog op de 4e plaats. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Laten we er met z’n allen voor zorgen dat we niet verder wegzakken in de ranglijst. Om dat te bereiken is het belangrijk om niet te sterk te reageren op de dagelijkse gebeurtenissen en te kijken wat we hebben in plaats van wat we niet hebben.

Ooit las ik ergens de definitie van Geluk:

“Als je gelukkig bent heb je veel dromen. Als je ongelukkig ben heb je één droom: gelukkig worden.”

Een van de schrijvers aan het World Happiness Report is de Engelse hoogleraar economie Richard Layard. Hij schreef ooit het boek ‘Waarom zijn we niet gelukkig”. Als je gevoel voor geluk wat afwijkt van de plaats op de geluksranglijst lees dan zijn boek, dat zet het geluksgevoel in een heel ander perspectief. Uit zijn onderzoek blijkt dat wij de afgelopen 50 jaar heel veel meer welvaart hebben verkregen maar ons gevoel van geluk is niet of nauwelijks toegenomen. Zijn conclusie luidt dat materiele welvaart niet gelukkig maakt het zit in andere dingen.

Wil je zelf aan de slag om je leven gelukkiger te maken lees dan The guidebook for Happiness.

Een samenvatting van het World Happiness Report lees je hier.

 

De levende grasmaaier

Als je zelfvoorzienend wilt worden zonder gebruikmaking van machines die worden aangedreven door fossiele brandstoffen dan moet je andere manieren bedenken om het gras kort te houden. Je kunt natuurlijk een elektrische grasmaaier nemen, maar daar is nog altijd stroom voor nodig. Dan kan je natuurlijk het gras zelf kort houden zoals in vroeger tijden met de zeis, maar dat is echt niet meer van deze tijd. Dus is de oplossing het inzetten van dieren.

De net gearriveerde schapen

De net gearriveerde schapen

Gisteren was het zover de zeven schapen die we hadden gekocht werden afgeleverd. Niet nadat we de laatste weken gewerkt hadden aan de hekwerken om te voorkomen dat de dieren de openbare weg bereiken.

De komst van de schapen voelt wel als een extra verantwoordelijkheid, zoals altijd het geval is bij jonge of nieuwe dieren. Maar de ervaring leert dat na verloop van tijd die druk wel wegzakt, zeker als je ziet dat de dieren het goed doen.

Bij aankomst gisteren ging het eigenlijk al gelijk mis. Een deel van het land hadden wij afgezet met schapenhekken met schrikdraad. Maar voordat de schapen goed en wel binnen de hekken waren en de stroom erop gezet was braken ze al door de hekken heen. Gelukkig kunnen ze dan alsnog niet van het terrein af dus was er eigenlijk nog niets aan de hand. We hebben ze maar een paar uur het land laten verkennen.

De laatste reparatie aan het hek

De laatste reparatie aan hekwerken

Het schaap is een kuddedier. In de kudde vinden ze door vreedzame samenwerking de bescherming tegen vijanden van buitenaf. Van de vreedzame ‘samen sta je sterk’ mentaliteit zouden wij mensen in deze tijd van ieder voor zich nog wat kunnen leren. Dus liepen de zeven schapen in een gesloten groepje dicht bij elkaar tijdens hun verkenningstocht. Vooral de wal vonden ze erg interessant. Niet gek want van daaruit hebben ze zicht op de omgeving en op eventueel gevaar.

Het hek met schrikdraad hadden we wagenwijd opengezet. Op zeker moment zagen we dat de schapen nieuwsgierig werden naar de schuilhut, dus werd het tijd om in actie te komen en het hek te sluiten. Inmiddels stond zoonlief paraat om het hek onder stroom te zetten. Et voilà zonder druk, in eigen tempo en na een flinke verkenningstocht zaten de schapen waar we ze hebben wilden.

In de schuilhut

In de schuilhut

Terwijl ik dit stukje zit te schrijven begint het heel hard te regenen. Tot nu toe waren de schapen nog niet in de schuilhut geweest. Te eng waarschijnlijk. Omdat ik ze nergens zag lopen ging ik maar eens poolshoogte nemen om te zien waar ze uithingen en hoe de schapen het doen in de regen. En ja hoor, ze stonden netjes in de schuilhut te kauwen op het hooi dat wij erin gelegd hadden. Net als ik hebben ze een hekel aan regen, dat is duidelijk. Weer een hindernis genomen.

Voor wie nog het ras wil weten: we hebben 3 stuks Wiltshire Horn waarvan er een drachtig is en daarnaast hebben we 4 gemixte rassen waarvan de moeder een Shetlandschaap is en de vader een Wiltshire Horn schaap.

Hekwerken aanleggen:

De schapen op verkenning:

 

 

Bewerkt voedsel onder vuur

Bij ons thuis zijn de pakken vruchtensap niet aan te slepen. Het ‘gezellige’ kopje thee slaan de kinderen liever af. Mijn man zegt wel eens vertwijfeld: “Hadden we de kinderen maar nooit Diksap gegeven dan hadden ze nu niet zoveel behoefte aan suiker gehad”. Of dat waar is weet ik niet en betwijfel ik ook. Borstvoeding is ook redelijk zoet, dan is dat al de boosdoener. Sommige kinderen houden nu eenmaal meer van zoet dan andere kinderen. En of onze kinderen nu meer zoet eten en drinken dan anderen kan ik ook niet bewijzen.

Diksap (gelukkig wel biologisch)

Diksap (gelukkig wel biologisch)

Je doet je best en geeft je kind het beste wat er is. Maar inzichten rondom voeding veranderen, zeker de laatste jaren. Diksap is gemaakt van geconcentreerd fruit en als je in de Betuwe woont dan is dat natuurlijk een gezonde keuze. Althans met dat idee zijn wij zelf grootgebracht. Maar wat blijkt: fruit bevat veel suiker. Onderzoek laat zien dat vruchtensappen niet beter zijn dan suikerhoudende frisdranken. Achteraf gezien hadden wij de kinderen beter direct al lauwe thee moeten laten drinken.

Door de jaren heen hebben wij wel het gevoel dat we steeds gezonder zijn gaan eten. Niet verwonderlijk omdat onze moestuin een groot deel van het jaar veel verse producten oplevert. Het lekkerste vind ik zelf om zo min mogelijk bewerkingen toe te passen waardoor de smaak van de verse producten zoveel mogelijk bewaard wordt. Kant-en-klaarmaaltijden eten wij bijna nooit. Hooguit een keer als wij eens een avond weggaan, dan vinden de kinderen een pizza die ze zelf in de oven bakken wel erg lekker.

Bewerkt voedsel

Bewerkt voedsel

Vroeger aten wij nog wel eens een magnetronmaaltijd. Snel en lekker makkelijk in het leven van een druk jong gezin. Maar door de wetenschap dat de magnetron alle voedingswaarden van het voedsel vernietigd is de magnetronmaaltijd uit ons voedingspatroon geschrapt en staat sindsdien de magnetron er werkeloos bij.

Het begint steeds meer te dagen dat kant-en-klaarmaaltijden of bewerkt voedsel zoals soepen en sausen niet heel veel vezels, vitaminen en mineralen bevatten en ook nog eens vol zitten met onbekende en vaak ongezonde ingrediënten. Al een aantal jaar lees ik wat er zoal in de voorbewerkte voeding zit en daar wordt je niet al te vrolijk van. Naast de suikers en de zouten zit er heel wat ondefinieerbare ingrediënten in, denk maar aan emulgatoren en e-nummers.

Uit een recent Amerikaans onderzoek door Robert H. Lustig, MD, MSL van de University of California blijkt dat bewerkt voedsel een ‘mislukt experiment’ is. Bewerkt voedsel schaadt de gezondheid, omdat we niet alles binnenkrijgen wat goed voor ons is. Het zorgt ervoor dat we veel meer eten, omdat het makkelijk voor handen is. Maar iedere bewerking is ook nog eens een aanslag op het milieu en kost veel energie. Daarnaast leert iemand die bewerkt voedsel opwarmt niet hoe je moet koken, wat ze nu eigenlijk echt naar binnen werken en hoe de smaak van verse ingrediënten nu echt is.

Eigen biologische oogst

Eigen biologische oogst

Als je zoals wij bewust met biologische voeding bezig bent dan weet je pas hoe lekker eten kan zijn. Door met aandacht je voeding te kweken, met aandacht de maaltijd te bereiden en het daarna bewust en met aandacht te eten komen voedingsstoffen beter tot hun recht en eet je veel minder dan van een snelle eenheidshap uit de fabriek. Het is nooit te laat om lekker te leren eten.

 

Een buizerd en de Nationale Tuinvogeltelling

Ieder jaar vind in januari de nationale tuinvogeltelling plaats. Ieder jaar neem ik mij voor om mee te doen, maar het komt er eigenlijk niet van. Door de aanwezigheid van een bijzondere vogel vond ik het nu hoog tijd om aan de telling mee te doen.

Buizerd (foto: archief RTV Drenthe)

Buizerd (foto: archief RTV Drenthe)

Al jaren vliegt er in de buurt een buizerd rond. Meestal zit hij hoog op een van de lantaarnpalen langs de weg alwaar hij een mooi uitzicht heeft op ons land. De laatste tijd komt hij echter steeds dichterbij het huis en neemt dan stelling in de kastanjeboom. Hij is lastig te fotograferen, want zodra ik in de buurt kom vliegt hij er weer vandoor. Met de verrekijker kunnen we hem nog het best van heel dichtbij bewonderen.

Gisteren zat hij zelfs op onze heg langs de oprit. Zodra hij in de buurt is zijn er merkbaar weinig kleinere vogels in de tuin. Ook onze kippen zijn alert en verschansen zich onder de heg. Een buurman laat zijn kippen niet meer vrij los lopen omdat er geregeld kippen verdwijnen, waarvan de buizerd als schuldige wordt verdacht. Nu zijn onze kippen nogal groot dus dat zal voor de buizerd een hele klus zijn om die te vangen. Ook kunnen de kippen overal schuilen. Ik merk dat ze behoorlijk alert zijn zodra er grotere vogels in de buurt zijn. Zelfs bij een overvliegende kauw schieten ze de heg al in.

Bij de voederplaats bij onze serre komen in de winter dagelijks veel vogels eten, zoals koolmeesjes, pimpelmeesjes, mussen, vinkjes, roodborstjes en zelfs een winterkoninkje. Maar zodra de buizerd in de buurt is zie ik geen enkele vogel. Bij de vogeltelling van vanmorgen scheerde de buizerd over de tuin en was de voederplaats leeg. Gelukkig had de buizerd niet alle vogels weggejaagd, bij de kippenren scharrelde nog wel wat vogels rond.

Buizerd in de kastanje

Buizerd in onze kastanje

Naast de kleinere vogels zijn ook grotere vogels geregeld in de tuin te vinden zoals merels, spreeuwen, eksters, zo nu en dan een Vlaamse gaai, een grote bonte specht, boomkruipers, kauwen, kwikstaartjes, af en toe een groenling, en een paar duiven. Verderop in de wei lopen geregeld reigers, diverse eenden en ganzen en zo nu en dan een ooievaar.

Vorig jaar zomer liepen we tegen schemertijd een rondje door ons permacultuur landschap en zagen daar een zilverreiger waden in onze vijver. Dat was wel een heel bijzonder moment. Zo dichtbij in eigen tuin! Maar ook de aanwezigheid van de buizerd is en blijft opmerkelijk.

 

De winterbloeier

In de maand december kregen wij een Hamamelis cadeau, de Hamamelis intermedia Pallida om precies te zijn. Enerzijds voor mijn verjaardag en anderzijds voor ons huwelijksjubileum. Ik ken Hamamelis van de douchegel die ik wel eens gebruik, maar daar hield het bij op. Ook had ik wel eens van de toverhazelaar gehoord. Maar dat het hierbij om dezelfde plant gaat had ik nog niet meegekregen, laat staan dat ik wist hoe hij er in het echt uitzag.

Hamamelis intermedia Pallida

Hamamelis intermedia Pallida

We hebben de Hamamelis nog niet in de grond gezet. Hij staat naast de kleine kas tussen alle andere kweekbomen en –struiken, waar ik hem goed in de gaten hield. Afgelopen week zag ik dat hij begon uit te lopen. Eigenlijk schrok ik daarvan omdat het zulk slecht weer is met behoorlijk wat vrieskou. Wat moest ik nu doen? Binnenhalen, in de kas zetten, beschutten, ik wist het niet. Op zich was hij door de kweker mooi afgedekt met een soort grasdekje, maar toch sloeg de twijfel toe. Dus ben ik op internet aan het zoeken gegaan en kwam er achter dat hij ook toverhazelaar genoemd wordt. En wat blijkt de Hamamelis is een winterbloeier die van januari tot maart bloeit en temperaturen onder nul deren prima kan weerstaan.

Vandaag was ik blij verrast door de bossen gele bloemen die hij laat zien. Mijn vriendin Anita, van wie wij de Hamamelis kregen, is zelf tuinadviseur dus zij wist wat ze ons moest geven. Nu moeten we nog een mooie plek uitzoeken in de tuin, in het zicht natuurlijk. Ik heb al een plaats in gedachte maar daarvoor moet eerst de woekerende Kerria japonica, ook wel kerriestruik of ranonkel genoemd, die al daar al meer dan 10 jaar staat, worden weggehaald. Een leuke struik, maar ik ben hem helemaal zat, want hij woekert en verdringt alles wat er naast staat. Voor de kerriestruik zoek ik wel een nieuwe plek waar hij mag woekeren.

 

 

 

Mooi vriesweer

Wat was het mooi vanmorgen. Ik was echt verrast toen de zon zich liet zien, zo heel anders dan gisteren. Alles was wit bevroren en de zon maakte er een sprookje van. Dit zijn dagen voor mooie plaatjes.

 

Zeker nadat we gisteren een hele dag volledig in de mist hadden gezeten. Ook wel heel mooi en feeëriek, maar weer anders. Het licht veranderde continue en vanuit een andere hoek zag alles er weer anders uit.

 

 

Wie niet waagt, wie niet wint

Dit jaar waren wij aan de beurt om voor de familie het kerstdiner te organiseren. Soms wil je wel eens wat anders dus besloot ik om zelf een vispaté te maken. “Zou je dat nu wel doen? Dat heb je nog nooit eerder gemaakt.” zei mijn man. Eigenlijk wilde ik het vóór het kerstdiner al een keer maken, maar zoals zo vaak is december een drukke maand, dus kwam het er niet van. Toch wilde ik zelf vispaté eten. Even overwoog ik om een kant-en-klare paté te kopen, maar dat idee heb ik gauw laten varen. Wie niet waagt, wie niet wint.

wp_005360Mislukken kwam in mijn hoofd niet op toen ik op zoek ging naar een recept. Wat zouden we zijn zonder internet? Het eerste recept dat ik tegenkwam viel direct af. Na het samenvoegen van alle ingrediënten luidde het recept: Plaats nu de bakvorm in de magnetron. Nou dat dacht ik toch niet. Ik ga mijn gasten niets voorzetten dat met behulp van de magnetron bereid is. Hij zit wel in onze keuken, maar stamt nog uit de tijd dat ik niet wist hoe schadelijk de magnetron is voor de voedingswaarden van hetgeen door de magnetron is verwarmd. Afijn, daar ga ik het nu niet uitgebreid over hebben. Geen magnetron dus.

Uiteindelijk vond ik een aantal recepten die mij redelijk in de oren klonken maar nog net niet waren wat ik voor ogen had. Daarom heb ik op basis van een recept uit de NRC mijn eigen variatie aangebracht. Ik wilde namelijk iets speciaals op tafel zetten en dacht aan een vispaté in twee kleuren met een duidelijke laag ertussen. Op de ochtend van ons kerstdiner heb ik samen met mijn zoon de paté bereid. Het resultaat overtrof mijn eigen verwachting. De vispaté was heerlijk en zag er geweldig uit. Gewaagd en gewonnen. Dit recept houden wij erin.

Recept voor vispaté met saus:

Ingrediënten vispaté:

200 gram kabeljauwfilet

200 gram pangasiusfilet

400 gram zalmfilet (zonder vel)

200 gram crème fraîche

4 eieren en 2 eidooiers

1 kleine ui

300 gram verse bladspinazie

el biologische tomatenketchup

versgemalen peper en zeezout

Ingrediënten saus:

1 flinke el crème fraîche

1 flinke el biologische tomatenketchup

mespunt paprikapoeder

scheutje droge sherry

Apparatuur:

Een standaard cakevorm

Een keukenmachine

Een oven

Bereiden:

Verwarm de oven voor op 160 graden (hete lucht). Controleer de vis op graten. Snij de ui fijn en verdeel in twee delen. Was de spinazie en kook heel kort en laat uitlekken en afkoelen in de vergiet. Vet de cakevorm in met boter.

Begin met pureren in de keukenmachine met de witte vis. Doe de vis en de ui in de kom en pureer tot een gladde massa. Voeg 100 gram crème fraîche toe, 2 eieren en 1 eierdooier en wat zout en peper en klop nog een keer goed door elkaar. Schep het geheel in de cakevorm. Knijp de spinazie goed uit en beleg de witte vis geheel met een laagje spinazie. Pureer nu de zalm op dezelfde manier als de witvis. Voeg een eetlepel tomatenketchup toe voor extra kleur, de rest van de crème fraîche, 2 eieren en 1 eierdooier en wat zout en peper. Schep de zalm in de cakevorm bovenop de spinazie. Dek de cakevorm af met aluminiumfolie en prik met een satéprikker gaatjes in de folie.

Bak de vispaté in ongeveer 1,5 uur in het midden van de oven. Verwijder na 1 uur de folie en bak nog ca. 25 minuten verder. Controleer met een satéprikker of de vispaté gaar is. De bovenlaag moet niet meer heel vloeibaar zijn. Haal uit de oven en laat afkoelen. Haal de vispaté uit de vorm en zet hem daarna afgedekt in de koelkast. Haal een uur voor serveren weer uit de koelkast om tot kamertemperatuur te komen.

Maak net voor serveren de saus. Meng de crème fraîche en de tomaten ketchup door elkaar tot een gladden saus, voeg de sherry toe en roer deze voorzichtig door de saus, voeg paprikapoeder toe. Controleer de dikte. Snij een flinke plak van de vispaté en leg op een bord, schep een beetje saus half over de paté en versier het gerecht met verschillende soorten sla.

Eet smakelijk!